Huisdieren
Huisdieren
"Blauwe honden" zijn honden die een verdunning van normale vachtkleuren hebben alsook diverse andere lichaamsdelen. Honden met deze afwijking zijn vatbaar voor vachtproblemen zoals kleurverdunningsalopecia, een aandoening die genetisch gekoppeld is aan de afwijkende kleur en die kan leiden tot huidproblemen.
"Blauwe" of gedilueerd gekleurde honden hebben een recessief genotype dd. Ondanks de "blauwe" bijnaam, hoeven honden met deze aandoening niet uitsluitend blauw te zijn; ze kunnen ook fauve, blauw-fauve, taupe, bruin of variaties van deze kleuren zijn. Bovendien zijn hun lippen, oogranden and neussen vaak blauw, lavendel, blauwgrijs of vleeskleurig. Gedilueerde pigmentatie komt tegenwoordig in veel rassen voor en is niet exclusief voor Dobermanns. Chow chows, Duitse Doggen, salukis, dachshonden en Yorkshire terriërs zijn onder de andere rassen die erdoor getroffen kunnen zijn.
Kleurverdunningsalopecia, soms aangeduid als "blauwe Dobermann-syndroom" ondanks het feit dat het exclusief is voor noch blauwe noch Dobermann-honden, wordt gekenmerkt door haaruitval uit gedilueerd gekleurde gebieden. Bij de geboorte zijn vachten normaal in textuur, althans gedilueerd van kleur. Haaruitval begint meestal tussen 6 maanden en 3 jaar, vaak beginnend langs de middenrug; het strekt zich meestal niet uit tot het hoofd, de staart of de ledematen. Normaal gekleurde gebieden lijden niet onder deze haaruitval.
Deze haaruitval van gedilueerd gekleurde honden kan deels of totaal zijn in de aangedane gebieden. Als gevolg hebben deze honden vaak blootgelegde vlekken huid die normaal door hun haar beschermd zouden worden. Deze huid kan schilferig worden als gevolg van blootstelling. Als de blootgelegde huid geïnfecteerd raakt, kan pruritus of jeuk ontstaan. Honden die deze plekken frequent schrapen als reactie op de jeuk, kunnen de huid nog meer breken. Dit kan de aandoening erger maken tenzij het met succes behandeld wordt.
Huidige diergeneeskunde kan noch kleurverdunning noch kleurverdunningsalopecia genezen. Echter, de symptomen van schilferigheid en pruritus kunnen gecontroleerd worden. Verschillende shampoos, spoelingen of huidbehandelingen zoals topische anti-jeuk oplossingen kunnen worden toegepast. Bijvoorbeeld, geneeskundige shampoos, zoals Dermaplex, en teer-shampoos of die dergelijke actieve ingrediënten als benzoylperoxide bevatten, kunnen effectief zijn tegen schilferigheid.
Juiste behandeling van honden die mogelijk lijden aan kleurverdunningsalopecia vereist eerst dat andere potentiële oorzaken van haaruitval dan CDA worden uitgesloten. Gedilueerd gekleurde honden, net als "normale" honden, kunnen ook lijden aan andere aandoeningen die haaruitval en pruritus kunnen veroorzaken. Een dierenarts kan testen op hormoongerelateerde haaruitval, schildklierproblemen, schimmelinfecties, parasitaire mijten, enz.