Huisdieren
Huisdieren
Parvo (of, nauwkeuriger, "parvovirus" of "canien parvovirus") is een ziekte die levensbedreigend kan zijn voor honden. De ziekte is extreem besmettelijk en gaat gemakkelijk van hond op hond over. Het wordt doorgaans aangetroffen in de grond waar besmette dieren hebben ge defecateerd. Het kan lange tijd in die omgeving overleven en kan verspreiden wanneer het wordt opgepakt door iemands schoenen of de poten van een huisdier.
Braken en diarree zijn beide veelvoorkomende symptomen van een canine parvovirusinfectie. Meestal zijn deze ernstig, maar bij sommige honden kunnen ze mild zijn. Daarnaast hebben besmette honden doorgaans koorts en zijn ze waarschijnlijk lusteloos, naast zwollen lymfeklieren. Symptomen alleen kunnen testen rechtvaardigen, maar kunnen de infectie niet diagnosticeren. Dat komt omdat er andere hondenkwalen zijn die dezelfde symptomen veroorzaken.
Dierenartsen kunnen bloedonderzoek doen om te controleren op canine parvovirus. Meer specifiek is een volledig bloedbeeld de juiste procedure. Honden met de ziekte hebben extreem lage witte bloedcelwaarden. Dit resultaat bevestigt het canine parvovirus niet conclusief. Er zijn andere problemen die een laag witte bloedcelwaarde kunnen veroorzaken, maar elk van deze problemen zou ook intensieve medische aandacht vereisen. Als de waarde in het normale bereik komt, kan parvovirus worden uitgesloten.
De volgende stap bij het testen van een hond op parvovirus is een ontlastingsonderzoek. Over het algemeen zullen de feces een extreem sterke geur hebben, dus dat is ook een waarschuwingsteken. Resultaten van een ontlastingsonderzoek kunnen misleidend zijn, dus deze test wordt altijd als laatste bewaard - als de test niet goed wordt uitgevoerd, kan dit een vals negatief resultaat geven. Bovendien kunnen honden die onlangs zijn gevaccineerd tegen parvovirus een vals positief resultaat vertonen.
Er is geen genezing voor parvovirus, en sommige honden moeten worden geëuthaniseerd zodra ze besmet zijn. Veel honden herstellen er echter van. De belangrijkste belemmeringen voor herstel zijn uitdroging en secundaire infecties. De meeste honden zullen gedurende minstens een paar dagen in het ziekenhuis moeten worden opgenomen en behandeld met antibiotica om hun immuunsysteem de tijd te geven om de infectie te bestrijden. Zelfs na volledig herstel moeten ze ten minste twee maanden van andere honden worden gescheiden gehouden.
De beste manier om uw hond veilig te houden tegen parvovirus is om hem ertegen te laten vaccineren. Desinfecteer speelgoed of andere voorwerpen waarmee een besmette hond in contact is gekomen om te voorkomen dat het virus zich verspreidt. Zelfs een hond die van parvovirus is hersteld, kan opnieuw besmet raken, dus gebruik dezelfde procedure voordat uw hond naar huis komt. Hoewel er specifieke reinigingsmiddelen zijn ontworpen om parvovirus-geïnfecteerde gebieden te desinfecteren, kan ook een bleekwateroplossing worden gebruikt.