Huisdieren
Artritis, een pijnlijke en mogelijk verergerende degeneratieve aandoening van de gewrichten, treft één op de vijf honden. Parvovirus is een zeer besmettelijke, mogelijk dodelijke ziekte die het meest ernstig is bij honden van 12 weken en jonger. De huidige stam van het parvovirus wordt gezien als een mutatie van het kattendistempervirus, volgens de website vetinfo.com. Als honden een aanval van parvo overleven, kunnen de gevolgen van het virus artritis veroorzaken.
Artritis wordt veelal veroorzaakt door slijtage van de gewrichten die van nature met de leeftijd optreedt; naarmate gewrichten slijten, gaan botten tegen elkaar wrijven, wat pijnlijke problemen oplevert. Artritis kan ook worden veroorzaakt door genetische aanleg (zoals bij dysplasie), immuunstoornissen en infecties zoals de ziekte van Lyme en parvovirus.
Symptomen van canine artritis omvatten malaise (algemeen gevoel van onwelzijn), pijn, stemmingswisselingen, een afname van energieniveaus en/of alertheid, desinteresse in activiteiten, een toename van de tijd die wordt gespendeerd aan slapen, gewichtstoename en de neiging om het ene ledemaat boven het andere te verkiezen. Eigenaren kunnen ook opmerken dat hun artritische honden aarzelen voordat ze springen of trappen beklimmen, moeite hebben met opstaan, of ander gedrag dat wijst op stijve en pijnlijke gewrichten. Vetinfo adviseert een dierenarts te bezoeken als deze symptomen langer dan twee weken aanhouden.
Parvovirus wordt voornamelijk verspreid door contact met besmette feces, hoewel bekend is dat het meer dan vijf maanden kan overleven op kleding, kooivloeren en andere levenloze voorwerpen. Parvo tast beenmerg en darmcellen aan. Ernstige uitdroging kan optreden, en braken en diarree zijn veelvoorkomend bij de ziekte, wat dieren in shock stuurt en uiteindelijk de dood veroorzaakt. De dood kan ook optreden door septische toxinen die de bloedbaan binnendringen via verslechterde darmbarrières. Het is echter belangrijk om op te merken dat parvovirus geheel kan worden voorkomen met de juiste vaccins.
Volgens vetinfo.com omvatten symptomen van parvovirus lusteloosheid en zwakte, verminderde interesse in activiteiten, bloedige en ernstige diarree, verminderde eetlust, koorts en ernstig braken en diarree, inclusief spuugbraken. Verschillende symptomen van parvovirus komen overeen met artritis, zoals malaise (wat kan worden gekenmerkt door lusteloosheid, gebrek aan energie en enige zwakte), verminderde interesse in activiteiten en weinig eetlust. Echter, ernstig braken en diarree treden over het algemeen niet op bij artritis.
Zonder behandeling sterft 80 procent van de puppy's met parvovirus. Met behandeling overleeft echter 85 procent, volgens vetinfo.com. Behandeling omvat een ziekenhuisopname en ondersteunende zorg, voornamelijk intraveneuze vloeistoffen om vloeistoffen verloren door braken en diarree aan te vullen, en andere medicijnen. Een elektrolytoplossing met dextrose (suiker) wordt gegeven, evenals anti-misselijkheidsmiddelen, antibiotica om secundaire infecties te bestrijden en, in sommige gevallen, bloedtransfusies. Als het dier overleeft, kan het complicaties ontwikkelen zoals artritis, hoewel het niet volledig duidelijk is waarom.
Helaas is er geen genezing voor artritis – noch voor mensen, noch voor honden. Symptomen kunnen echter worden behandeld en de progressie van de ziekte kan worden vertraagd. Een gezond dieet aangevuld met voldoende hoeveelheden low-impact oefening (zoals zwemmen) houdt het gewicht van een hond omlaag en vermindert stijfheid. Een dierenarts kan ook pijnstillers voorschrijven, meestal non-steroïde ontstekingsremmende middelen (NSAID's), vrij verkrijgbare medicijnen, supplementen en – indien nodig – injecties. Bepaalde medicijnen die veel gebruikt worden bij mensen voor artritis – zoals paracetamol en ibuprofen – kunnen giftig zijn voor honden. Supplementen die geschikt zijn voor honden met artritis omvatten glucosamine, chondroïtinesulfaat en omega vetzuren.