Huisdieren
Struvietstenen treffen niet alleen honden, ook mensen/dieren. 85% van honden met struvietstenen = teven. Sommige rassen vatbaarder. Honden met struvietstenen hoeven geen symptomen te tonen. Sommige scheiden stenen spontaan, anderen nodig dierenarts.
Symptomen: bloedige urine, terugkerende blaasinfectie, urinatieproblemen. Afgevoerde steen = meer stenen. Steen analyseren voor juiste behandeling overige stenen. Struvietstenen zichtbaar op röntgen -> populairste diagnostiek als geen steen afgegeven.
Struvietkristallen verschillen per minerale samenstelling. Meest voorkomend: struviet en oxalaat; behandeling verschilt. Struvietstenen uit struvietkristallen door urineveranderingen bij blaasinfecties (stafylokok, proteus). Struvietkristallen vereisen alkalische pH; oxalaatkristallen bij zuur pH. Oxalaatkristallen bij te veel oxalaatopname in bloed -> nieren via urine.
Struvietkristallen: fosfaat, magnesium, ammonium. Ook wel trifosfaatkristallen. Veelvoorkomend in gezonde urine, meestal geen gevolgen tenzij gecombineerd met infectie. Infectie produceert urease -> struvietkristallen/stenen schadelijker.
Ureum = natuurlijk in urine. Bacteriën -> ureum -> ammoniak. Ammoniak ioniseert -> ammonium (toxisch voor blaaswandcellen) -> ontsteking. Proteïnen vrij -> matrix voor kristallen -> steen. Alleen bij alkalische urine-pH.
Chirurgische verwijdering of voiding urohydropropulsie (blaas vullen met vocht om te expelleren). Kleine stenen: cystoscopie of dieetoplossing. Cystoscopie duurder. Speciale diëten lossen struvietstenen/kristallen natuurlijk op, verdunnen urine, bevorderen urineweggesteldheid.