Huisdieren
Honden ontwikkelen bacteriële infecties bij beschadigde huid. Bacteriële pyoderma = hutinfectie ("puist in de huid", Merck Veterinary Manual). Bij elk dier mogelijk, maar vaker bij honden dan katten.
Beperkt tot huid en haarfollicules. Classificatie: diepgang, oorzaak, primair/secundair. Primair: geen oorzaak, gezond dier. Secundair: bij allergieën, inwendige ziekten (hypothyreoidisme), anatomische aanleg (huidvouwen).
Verheven letsels, jeuk, korstjes, puistjes. Gedroogde afscheiding, haaruitval aangedaan gebied. Kenmerkend: excessieve schilfering + kleine haren door schilfers. Meest aangedaan: romp, hoofd, poten.
Rassen met huidvouwen (Shar Pei), Staphylococcus intermedius, Duitse herders met korthaar (genetisch). Triggerfactoren: vlooi-/voedselallergieën, slechte verzorging, hypothyreoidisme, hyperadrenocorticisme. Herhalende bouts: misdiagnose triggers, verkeerde antibioticadosering/keuze, glucocorticoïden.
Klinische symptomen. Diepe pyoderma verdenking: huidschrapping/biopsie → microscopie → onderliggende ziekte uitsluiten.
Poliklinisch. Antibiotica min. 1 maand (petmd.com) → infectie volledig gone, herhaal voorkomen. Orale antibiotica + topicale zalf/creme.
Kan in bloedstroom verspreiden. Hond verergerd ondanks medicatie? Direct dierenarts.