Huisdieren
Huisdieren
Caniene epilepsie komt voor bij alle rassen en gemengde typen. Het meest prominente kenmerk dat epilepsie identificeert, is een epileptische aanval. Er zijn verschillende typen aanvallen, elk met specifieke duur, intensiteit en risico. Epileptische aanvallen kunnen optreden bij primaire epilepsie, dat wil zeggen wanneer een hond een genetisch defect heeft dat het voorbeschikt tot de hersenstoornis, of secundaire epilepsie, wat betekent dat een toxische stof, hoofdletsel, ondervoeding of ziekte, zoals hyperthyreoïdie of kanker, epileptische aanvallen triggert. Het diagnosticeren van primaire epilepsie, het traceren naar een genetische oorzaak, is moeilijker, echter, de meeste honden met idiopathische ziekte ervaren epileptische aanvallen voordat ze vijf jaar oud zijn, zegt Alicia Wiersma-Aylward, oprichter van Epi-K9, een bron die vele aspecten van caniene epilepsie bestrijkt.
Let op een verandering in de stemming of het gedrag van uw hond. Uw hond kan zich verbergen of onkarakteristiek veel aandacht vragen een paar dagen of uren vóór een epileptische aanval.
Monitor de activiteiten van uw hond. De plotselinge verschijning van speeksel of kwijl aan zijn mond of rusteloosheid en heen en weer lopen kan betekenen dat een epileptische aanval imminent is. Zijn pupillen kunnen ook tijdens deze fase verwijd worden.
Ga rustig naar de kant van uw hond als zijn spieren beginnen te verstijven. U zult doorgaans stijfheid in zijn spiertoon zien – een aanwijzing van het "tonische deel" van de epileptische aanval, of de ictus, volgens Bulldog Information. "Deze tonische fase is meestal zeer kort (minder dan 30 seconden) en gevolgd door ritmische bewegingen (het clonische deel)," legt Bulldog uit.
Zit op de vloer naast uw hond en aaif hem rustig of houd uw hond vast om letsel te voorkomen. Epileptische aanvallen duren doorgaans minder dan vijf minuten en kunnen worden gekenmerkt door oncoördineerde spierbewegingen, braken of inzinking.
Houd een logboek bij van de symptomen vóór, tijdens en na de epileptische aanval; het tijdstip waarop de epileptische aanval toesloeg; en het type en de hoeveelheid toegediende medicatie. Deze informatie kan u helpen de waarschuwingstekenen te begrijpen zodat u weet wat u moet doen om uzelf en uw hond veilig te houden.