Huisdieren
Huisdieren
Honden kunnen om verschillende redenen overmatige dorst ervaren. In de meeste gevallen is overmatige dorst geassocieerd met medische aandoeningen, een reactie op hitte, of een reactie op een irriterend middel. Echter, botten kunnen soms de hoofdreden zijn van overmatige dorst door het introduceren van een irriterend stof of het veroorzaken van letsel dat resulteert in overmatige dorst of kwijlen.
Volgens Carl Osborne, DVM, kan de normale waterconsumptie voor de gemiddelde hond worden berekend met de volgende formule: [140 x (lichaamsgewicht in kg.) x 0.75]. Daarom zou een middelgrote Boston terrier ongeveer drie kopjes water per dag drinken. Honden die meer dan die hoeveelheid drinken, ervaren “polydipsie”, of overmatig water drinken. Polydipsie kan een symptoom zijn van verschillende ernstige aandoeningen, waaronder diabetes en nierfalen. Als overmatig water drinken over een langere periode aanhoudt, is een bezoek aan de dierenarts voor een diagnose op zijn plaats.
Alle honden kwijlen in een bepaalde mate; rassen met hangende lippen kwijlen meer dan anderen. Honden die overmatig kwijlen, kunnen worden beschouwd als constant hongerig of constant dorstig. Echter, deze aanname is vaak onjuist. Drie oorzaken van hypersalivatie die geassocieerd kunnen worden met botten omvatten blootstelling aan een irriterend stof, een botfragment dat in de keel of weefsels van de hond zit, of een afgebroken tand.
Honden die op “gesmaakte” botten kauwen, kunnen blootgesteld worden aan irriterende stoffen, vooral als ze allergisch zijn voor de ingrediënten in de smaakstof. Andere irriterende middelen kunnen verschillende huishoudelijke artikelen omvatten, zoals sprays met gifstoffen, afweermiddelen of parfums; crèmes zoals lotions of zonnebrandcrème; of giftige voedingsmiddelen zoals chocolade, druiven of rozijnen. Honden kunnen ook irritatie hebben door het innemen van een stekend insect of een deel van een giftige plant. Naast kwijlen, kunnen sommige honden reageren op deze irritatie door overmatig te drinken.
Een hond kan splinters of scherpe stukjes afbreken bij het kauwen op een gekookt bot of een oud bot. Deze stukjes kunnen vastzitten in het tandvlees van de hond of in het weefsel van zijn lippen, mond of keel. De hondenbezitter zou in staat kunnen zijn om elk fragment dat niet diep zit te verwijderen; echter, diep gezeten fragmenten moeten mogelijk door een dierenarts worden verwijderd. Botstukjes of splinters die niet ingebed raken, kunnen nog steeds snijwonden of bloedingen veroorzaken, wat uiteindelijk tot infectie kan leiden. Koorts door de infectie of pijn door de snijwonden of ingebedde stukjes bot kan de hond ertoe leiden overmatig te drinken in een poging verlichting te vinden.
Honden die op harde of droge botten kauwen, breken niet alleen stukjes of splinters af, maar kunnen ook hun tanden breken. Deze breuken zijn misschien niet direct volledig duidelijk. Dr. Robert “Jake” Tedaldi, DVM, waarschuwt dat een hondenbezitter in de buurt van de basis van de tand moet controleren, want “soms kan een haarscheurtje direct aan de rand van het tandvlees zich uitbreiden naar de wortel, wat pijn en kwijlen veroorzaakt.” Gefractureerde tanden moeten worden gecontroleerd door een dierenarts, omdat ze kunnen leiden tot infectie en tandvleesontsteking, wat een ernstige impact kan hebben op de gezondheid van een hond.