Huisdieren
Huisdieren
Giardia is een parasiet die in de darmen van veel dieren wordt gevonden, inclusief katten en honden. Het verspreidt zich gemakkelijk via dragers, dieren die giardia hebben maar geen tekenen van ziekte vertonen. Het primaire teken van giardia is diarree of een bloedige ontlasting die slijm kan bevatten.
Clostridium is een gram-positieve bacterie die ook diarree veroorzaakt. Het is bijzonder moeilijk te bestrijden omdat het endosporen produceert, een kapsel dat de bacterie beschermt tegen extreme temperaturen, hongersnood, gamma- en ultraviolette stralen, en veel chemische desinfectiemiddelen.
Onbehandeld kan giardia complicaties van onbehandelde diarree veroorzaken. Verlies van vochtvolume en elektrolyten kan potentieel levensbedreigend zijn, vooral bij jonge puppy's of oudere honden met een verzwakt immuunsysteem. Hoewel er geen definitief antwoord is, beweert enig onderzoek dat giardia soorten overschrijdt en mensen kan infecteren.
Clostridium kan maagkrampen, lichte voedselvergiftiging en diarree veroorzaken. Ernstigere infecties kunnen leiden tot gangreen en ernstige darmontsteking, wat dodelijk kan zijn. Gelukkig zijn de meeste gevallen relatief mild.
Giardia wordt gediagnosticeerd door een feces-smeer onder een microscoop te onderzoeken. Twee belangrijke tests die worden gebruikt, zijn de zinksulfaatconcentratietest en de ELISA-test. De ELISA-test, of enzym-gekoppelde immunosorbentanalyse, detecteert het giardia-antigeen in de ontlasting. De ELISA is zeer gevoelig en detecteert naar verluidt 30 procent meer gevallen van giardia dan de zinksulfaattest.
Definitieve identificatie van clostridium vereist een uitgestuurde test om het enterotoxine in het monster te identificeren. De momenteel voorkeursmethode is een omgekeerde passieve latex-agglutinatietest. Simpelweg de sporen op een objectglas zien, maakt geen definitieve diagnose, omdat clostridium een normaal aanwezige flora in het lichaam is. Een negatieve test is niet absoluut.
Flagyl wordt al vele jaren gebruikt om giardia te behandelen, maar is slechts ongeveer 60 tot 70 procent effectief. Flagyl heeft enkele potentieel ernstige bijwerkingen, waaronder braken, anorexie en levertoxiciteit. Het kan niet worden gebruikt bij zwangere honden. In een recente studie is aangetoond dat Panacur, dat wordt gebruikt om rondworm, haakworm en zweepworm te behandelen, effectief is bij de behandeling van giardia. Het is het medicijn van keuze voor het behandelen van zwangere dieren. Flagyl is een van de weinige antibiotica die clostridium behandelen. Andere behandelingen voor clostridium omvatten Vancomycine, Bacitracine en Fucidine.
In 1999 werd GiardiaVax, een vaccin om giardia te bestrijden, op de markt gebracht. Het is geen preventief vaccin, maar kan leiden tot toekomstige vaccinontwikkeling. Om diarreeverwekkende ziekten te voorkomen, moeten hondenkennels, -runs en -verblijven regelmatig worden gereinigd van alle vaste afval. Stoomreiniging of gebruik van een ammoniumverbinding kan de cysten die giardia overdragen doden.
Wash je handen grondig met warm water en zeep na het opruimen van ontlasting of het hanteren van een hond met diarree. Gebruik rubberen handschoenen bij het opruimen van afval. Verdund huishoudelijk bleekmiddel kan worden gebruikt om harde oppervlakken zoals tegels te reinigen. Laat je hond niet uit beken en vijvers drinken en vermijd onnodig gebruik van antibiotica.
Pog nooit zelf een ziekte bij je hond te diagnosticeren of te behandelen. Als je giardia of clostridium bij je hond vermoedt, breng hem dan onmiddellijk naar je dierenarts. Andere huisdieren moeten worden geïsoleerd van de zieke hond en mogen niet in het gebied komen waar de hond zijn behoefte doet. Als je hond in een kennel of hondenhok verblijft, moet dit grondig worden gereinigd volgens de aanbeveling van je dierenarts. Geef je hond het volledige kuur dat is voorgeschreven, zelfs als hij beter lijkt of de diarree is gestopt.