Huisdieren
Huisdieren
Het perifere vestibulaire labyrint bevat kleine haartjes die interageren met zenuwvezels. Informatie die naar de hersenen wordt gedragen door deze zenuwvezels, samen met informatie van andere sensorische systemen zoals visueel, cognitief en visceraal, combineren in de hersenen om het lichaam een algemeen gevoel van zijn locatie in de ruimte te geven. Deze informatie wordt vervolgens verzonden naar het evenwichtscontrolecentrum in de hersenen. De hersenen gebruiken deze informatie om de spieren die de ogen en ledematen besturen aan te sturen, uiteindelijk deze spieren te coördineren met de beweging van het hoofd. Wanneer vestibulaire stoornissen aanwezig zijn, coördineren deze signalen niet, wat leidt tot problemen met evenwicht, zicht en spiercontrole.
Geriatische vestibulaire aandoening, ook bekend als idiopathisch vestibulair syndroom, is een veelvoorkomende oorzaak van vestibulaire problemen bij honden. De meeste getroffen honden zijn ongeveer 12 jaar oud; echter, jongere honden kunnen ook getroffen worden. Deze aandoening heeft doorgaans een plotselinge aanvang en wordt vaak ten onrechte gediagnosticeerd als een beroerte.
Symptomen van idiopathisch vestibulair syndroom omvatten ataxie, wat een gebrek aan spiercoördinatie is. Ataxie kan ervoor zorgen dat het hoofd en het lichaam van kant naar kant wiebelen. Ataxie kan er ook toe leiden dat de hond naar de kant leunt en valt, of, in sommige gevallen, herhaaldelijk op één kant rolt. Een abnormale helling van de hond zijn hoofd, simpelweg kopschuinstand genoemd, is ook een veelvoorkomend teken. Nystagmus, een snelle op-en-neer of van-zijde-naar-zijde beweging van de ogen, is meestal ook aanwezig. Sommige honden zullen ernstig braken ervaren, wat wordt veroorzaakt door het gevoel van duizeligheid dat gepaard gaat met nystagmus.
Er is geen bekende oorzaak voor geriatisch vestibulair syndroom. De leeftijd van de hond en de snelle aanvang van symptomen is de eerste aanwijzing in de diagnose. Vaak, als je dierenarts geriatisch vestibulair syndroom vermoedt, zal de behandeling ondersteunend zijn gedurende de eerste 72 uur om te bepalen of er verbetering optreedt. Als je hond tekenen van verbetering begint te tonen, is meestal geen aanvullend testen nodig.
Honden beginnen doorgaans binnen 72 uur na de initiële symptomen met het tonen van verbetering. Braken neemt af, en nystagmus en ataxie beginnen geleidelijk te verbeteren. Over de volgende paar dagen is de kopschuinstand minder uitgesproken en begint de ataxie te verdwijnen. De meeste honden zijn binnen twee tot drie weken weer normaal; echter, een lichte kopschuinstand kan blijven. De meeste honden ervaren geen herhaalde episoden. Honden die worden blootgesteld aan stressvolle situaties kunnen een recidief hebben, echter, ze zijn meestal mild en verdwijnen snel.
Naast geriatisch vestibulair syndroom kunnen andere vestibulaire ziekten honden beïnvloeden. Deze ziekten kunnen worden onderverdeeld in twee categorieën: perifere vestibulaire ziekte en centrale vestibulaire ziekte. Deze ziekten vertonen dezelfde symptomen als geriatisch vestibulair syndroom; echter, ze kunnen meestal worden herleid tot een oorzaak. Oorzaken van perifere vestibulaire ziekte omvatten middenoor- of binnenoorziekte, trauma, aangeboren afwijking en een onderactieve schildklier. Centrale vestibulaire ziekte kan worden veroorzaakt door een hersenbloeding, encefalitis, hersentumor, trauma of medicamententoxiciteit.