Huisdieren
Zaadtijken zijn de larven die uit teikeieren komen en veranderen in nimfen, die zich dan vormen tot volwassen teken, stelt het Urban Integrated Pet Management in de Southern Region. Met zes poten en krachtige monddelen, kunnen zaadtijken zich aan je hond hechten en deze injecteren met ziekteverwekkend speeksel. Niet alleen is de zaadtik gevaarlijk voor je hond, het kan ook jou en je gezin beïnvloeden. Zodra je een zaadtik op je hond opmerkt, verwijder deze dan onmiddellijk met voorzichtigheid en zorg.
Bedek je handen met handschoenen, indien mogelijk. Zo niet, bescherm je vingers met een tissue of papieren handdoek. Probeer de tik niet met blote huid aan te raken, omdat de tik infectieuze agenten via zijn slijmvliezen in beschadigde huid kan verspreiden.
Raak de tik aan met een hete naald, of breng een paar druppels alcohol, terpentine, chloroform, kerosine of kamfer aan op de tik om zijn monddelen te ontspannen, stelt het Urban Integrated Pet Management in de Southern Region. Het is vaak moeilijk om de tik met intacte monddelen te verwijderen; het is echter belangrijk om dit te doen, omdat ze een secundaire infectie kunnen veroorzaken als ze in de hond achterblijven.
Grijp de tik zo dicht mogelijk bij de huid met stompe tang. Dicht bij de huid blijven helpt om te voorkomen dat de kop losraakt bij verwijdering.
Trek de tik recht eruit met constante en zachte druk. Blijf trekken als de tik niet onmiddellijk uitkomt, want het kan een paar minuten duren voordat de tik zijn monddelen van de hond losmaakt. Vermijd het draaien of trekken van de tik, want dit kan ertoe leiden dat de monddelen van het lichaam losraken en in de hond achterblijven.
Was de plek van de tikbeet met milde zeep en waterstofperoxide om infectie te voorkomen zodra de tik is verwijderd. Breng ook een kalmerende antibioticazalf aan op de plek. Houd je hond ervan af om de zalf te likken, want dit verwijdert het en het genezingsvermogen.
Plaats de tik in een potje met alcohol om hem te doden. Het kan nuttig zijn om de tik naar de dierenarts te brengen om te bepalen of hij potentieel de ziekte van Lyme overdraagt.