Caniene huidaandoeningen kunnen worden veroorzaakt door veel verschillende ziekten. Symptomen omvatten jeuk, haaruitval, kale plekken en geïntimeerde huid. De meest voorkomende oorzaken van caniene huidaandoeningen zijn atopie (een allergische reactie op een omgevingsallergeen), vlooienallergie dermatitis en voedselallergieën. De huid van een hond kan op een beperkt aantal manieren reageren op ziekten. Daarom zien veel huidaandoeningen er erg gelijk uit. Gespecialiseerde testen zijn nodig om de ene huidaandoening van de andere te onderscheiden en een definitieve diagnose te stellen.
Instructies
- Verkrijg een geschiedenis van de eigenaar van de hond. Specifiek, verkrijg informatie over hoe lang de aandoening aanwezig is en of de hond in het verleden vergelijkbare aandoeningen heeft gehad en zo ja, wanneer. Noteer welk dieet de hond eet en welke andere medicijnen de hond krijgt. Ontdek of de eigenaren huidlaesies hebben opgemerkt bij andere huisdieren of bij menselijke leden van het huishouden. Basisinformatie over de hond, zoals leeftijd, geslacht en ras, moet ook worden vastgelegd.
- Voer een lichamelijk onderzoek uit, noteer het uiterlijk en de locaties van de huidlaesies. Zoek naar bewijs van vlooien.
- Voer bloedonderzoek uit als systemische ziekte wordt vermoed op basis van bevindingen uit de anamnese en lichamelijk onderzoek. Bloedonderzoek kan omvatten een compleet bloedbeeld, bloedchemie, totale T4-waarden, vrije T4 via elektrodialyse en/of TSH (schildklier-stimulerend hormoon) waarden.
- Voer een huidschraping uit door een scalpel of ander scherp voorwerp te gebruiken om zachtjes het oppervlak van de huid te schrapen. Knijp zachtjes in de huid vóór het schrapen om mijten uit de haarfollikels los te maken. Plaats de weefsels die uit de huidschraping zijn verzameld op een microscoopglas met een druppel immersieolie. Onderzoek het glas microscopisch op mijten. Identificeer het type mijt, indien gevonden.
- Voer een huidcytologietest uit door cellen van het oppervlak van de huid te verzamelen met een wattenstaafje dat zachtjes tegen de huid wordt gerold of tape dat stevig tegen het huidoppervlak wordt gedrukt. Plaats het monster op een microscoopglas en kleur het glas met een Diff-Quik type kleurstof. Onderzoek het glas op bewijs van bacteriën, gistorganismen of bloedcellen.
- Voer een schimmelkweek uit door monsters van haar en korsten te verzamelen en deze te plaatsen op een dermatofyten testmedium (een speciaal type agar dat de groei van schimmels bevordert en van kleur verandert wanneer ziekteverwekkende schimmels aanwezig zijn). Als er schimmelgroei is met een kleurverandering in het testmedium, moeten monsters van de schimmel worden verzameld voor identificatie.
- Geef maandelijks topische vlooienpreventiemedicatie om vlooienallergie dermatitis uit te sluiten. Het gebruik van selamectine als maandelijkse topische medicatie zal ook helpen om sarkoptische schurft uit te sluiten. Honden moeten op hartworm worden getest voordat ze met selamectine beginnen. Orale producten zoals nitenpyram of spinosad moeten mogelijk gelijktijdig worden gebruikt bij ernstige vlooienaantastingen.
- Zodra huidinfecties en parasieten (vlooien en mijten) zijn geëlimineerd, voer een voerproef uit als de hond nog steeds jeukt. Een dieetoptie voor een voerproef is een nieuw proteïne dieet dat proteïne- en koolhydraatbronnen bevat die de hond nooit eerder heeft gegeten. Een andere optie voor een voerproef is een gehydrolyseerd dieet waarbij de proteïnebron is opgedeeld in fragmenten die te klein zijn voor het immuunsysteem om te herkennen als een allergeen. Blijf het dieet gedurende zes tot acht weken volgen, zonder lekkernijen, snacks of gesmaakte medicijnen.
- Als de hond verbetering toont tijdens een voerproef, wordt de uiteindelijke diagnose van voedselallergie verkregen door over te schakelen naar het originele dieet en te kijken of de symptomen terugkeren. Zodra de hond weer op het proefdieet is, zouden de symptomen weer moeten verdwijnen. In werkelijkheid, als de voerproef succesvol is, kiezen veel huisdierbezitters ervoor om gewoon het proefdieet voort te zetten in plaats van uit te dagen met het originele dieet.
- Als de diagnose nog niet is gesteld en de huidaandoening aanhoudt, voer een huidbiopsie uit door verschillende kleine stukjes zieke huid chirurgisch te verwijderen en in te dienen voor biopsie. De biopsie moet worden geïnterpreteerd door een dermatopatholoog die ervaren is met het uitvoeren van huidbiopsies en het diagnosticeren van huidaandoeningen.
- Voer allergietesten uit en begin hyposensitisatietherapie. Allergietesten kunnen worden uitgevoerd met huidtesten (het injecteren van kleine hoeveelheden potentiële allergenen in de huid en observeren op reacties op die allergenen) of met bloedtesten (het testen van het bloed met specifieke antigenen om de allergenen te identificeren). Zodra de testen zijn voltooid en de allergenen zijn geïdentificeerd, kunnen ze worden opgenomen in een hyposensitisatieprogramma.
