Huisdieren
Huisdieren
Mopshonden zijn brachycefaal, wat betekent dat ze brede koppen en afgeplatte gezichtskenmerken hebben, wat resulteert in minder bescherming voor hun ogen. Ze hebben ook ogen die minder ingekeeeld zijn dan die van andere rassen. Deze kenmerken maken hen vatbaar voor veel oogproblemen die kunnen leiden tot oogafscheiding.
De afscheiding die door het oog wordt geproduceerd, kan variëren in uiterlijk van dun, helder en kleurloos, tot dik, melkachtig en wit of groen, en kan al dan niet gepaard gaan met roodheid van het oog. De kleur van de afscheiding heeft vaak direct te maken met de oorzaak.
Vanwege hun uitstulpende ogen zijn mopshonden in het bijzonder vatbaar voor oogletsel, infecties, droge ogen en allergieën. Mopshonden worden ook vaak geplaagd door conjunctivitis (ontsteking) en een aandoening genaamd carunculaire trichiasis, waarbij de wimpers naar binnen groeien en het oog irriteren.
Afhankelijk van het specifieke oogprobleem, de oorzaak en de ernst, kan je dierenarts kiezen uit een verscheidenheid aan behandelingen. Deze kunnen een of meer van de volgende omvatten: corticosteroïde zalf, oogdruppels, sterile oogspoeling, antibiotica of chirurgische correctie.
Mopshonden zijn van nature nieuwsgierig en neigen ertoe hun neuzen (en dus hun gezichten) overal in te steken. Veel oogletsel en irriterende stoffen kunnen worden vermeden door je mopshond aan de lijn uit te laten en hem te verhinderen rond te zwerven tussen takken, twijgen, bladeren, overwoekerd struikgewas of iets dat in zijn ogen kan prikken of schuren. Bovendien, sta niet toe dat je mopshond zijn hoofd uit het raam van een rijdende auto laat hangen. Hetzelfde insecten en vuil dat je in de grille van je auto vindt, kunnen in zijn ogen vliegen en ernstig letsel veroorzaken.
Elke roodheid of aanhoudende oogafscheiding moet onmiddellijk door je dierenarts worden behandeld om ernstige en/of permanente schade te voorkomen.