Huisdieren
Huisdieren
Bij honden zijn blindheid en schuim bek twee symptomen die doorgaans niet met elkaar te maken hebben. Wanneer deze symptomen samen optreden, is dit doorgaans indicatief voor een ernstigere ziekte of aandoening zoals hondsdolheid of epilepsie. Afzonderlijk zijn deze symptomen vaak het teken van een beter behandelbare ziekte. Eigenaren moeten echter op de hoogte zijn van de oorzaken van beide aandoeningen om hun hond de juiste hulp te kunnen bieden.
Hondsdolheid is een ernstige virale infectie die vaak dodelijk is. Honden met hondsdolheid kunnen zowel schuim bek als blindheid hebben, vergezeld van andere symptomen zoals verlies van coördinatie, agressie, aanvallen, cirkelen en een verandering van stem.
Epilepsie kan zowel blindheid als schuim bek veroorzaken tijdens een epileptische aanval; hoewel blindheid relatief ongebruikelijk is. Aanvullende symptomen van een aanval zijn instorten gevolgd door convulsies, overmatige speekselvloed en verlies van darm- en blaascontrole.
Af en toe kunnen bepaalde dagelijkse activiteiten zoals spelen met bepaalde speelgoed – zoals een bal of een stok – schuim bek veroorzaken. Dit is doorgaans geen oorzaak voor zorg, omdat het een normaal resultaat is van sommige honden die opgewonden raken. Echter, schuim bek kan ook optreden vanwege stress of angst.
Bij sommige honden kan schuim bek een teken zijn van hitteberoerte. Aanvullende symptomen van hitteberoerte omvatten zwaar hijgen, braken, verhoogde speekselvloed, diarree, bleke of grijze kaken, ondiepe ademhaling, aanvallen of coma.
Verschillende milieufactoren kunnen ook leiden tot schuim bek bij honden. Dit omvat contact met bepaalde dieren – zoals giftige padden – maar kan ook andere milieufactoren omvatten zoals omliggende vegetatie of geuren.
Keratoconjunctivitis sicca, of droge oog syndroom, kan uiteindelijk leiden tot blindheid als het onbehandeld blijft. Herhaald droge oog leidt tot hoornvlieslittekens, pigmentafzettingen op het oppervlak van het hoornvlies en bloedvatingroei; allemaal dragen ze bij aan verlies van zicht of blindheid.
Verschillende infecties – inclusief die welke schimmelig, bacterieel, parasitair, viraal of protozoaal zijn – kunnen allemaal leiden tot blindheid bij honden. In deze gevallen kan de infectie leiden tot netvliesontlasting; resulterend in blindheid.
PRA, of progressieve netvliesatrofie, is een erfelijke ziekte die beide ogen treft. Bij deze ziekte worden de pigmentcellen van het netvlies gedood en leidt uiteindelijk tot verlies van zicht, nachtblindheid en uiteindelijk volledig verlies van zicht.
In ernstige gevallen kan entropion leiden tot blindheid bij honden. Entropion is een aandoening waarbij de ooglidmarges naar binnen zijn gekeerd, maar het kan ook te wijten zijn aan zware gezichtsvouwen of wenkbrauwen – zoals die voorkomen bij bepaalde rassen zoals de Shar-Pei.
Lensluxatie is een aandoening waarbij de ooglens zich op het verkeerde deel van het oog bevindt. Als het onbehandeld blijft, kan dit leiden tot glaucoom en uiteindelijk kan het leiden tot verminderd zicht en blindheid in een of beide ogen van de getroffen hond.
Glaucoom is een aandoening waarbij het oog vergroot raakt door drukophoping. Honden met glaucoom kunnen uiteindelijk blind worden in een of beide ogen.
Wanneer het ciliëre lichaam en de iris van een hondenoog ontstoken raken, wordt dit "zacht oog" of uveïtis genoemd. Uveïtis kan veel aanvullende symptomen veroorzaken, waaronder blindheid, ernstig tranen, een uitstekend derde ooglid, knijpen, een mistige of wazige uitstraling, vermijding van licht en roodheid.