Huisdieren
Huisdieren
De ziekte van Addison bij honden, ook bekend als hypoadrenocorticisme, is een potentieel fatale ziekte van de bijnierschors. Bij honden met deze ziekte, hebben de bijnierschorsen zich verslechterd of zijn ten dele vernietigd, wat resulteert in ziekte. Hoewel de ziekte behandelbaar is, zijn juiste dierenartsenzorg, medicatie en therapie essentieel om uw huisdier weer gezond te maken. Terwijl therapie geïndividualiseerd is voor elk geval, is het vaak nodig om kalium- en calciumniveaus te verlagen en elektrolyten te herstellen.
Honden met de ziekte van Addison zijn vaak erg lethargisch en kunnen ongewone lui lijken. Overgeven, diarree, verlies van eetlust en spierbeven zijn veelvoorkomende symptomen ook. Als de ziekte onbehandeld blijft, kan een "Addisoniaanse crisis" optreden, waar kaliumniveaus stijgen en bloeddruk daalt, wat de nieren op risico stelt om te faillen.
Soms kan een hond een plotselinge aanvang van de ziekte van Addison krijgen als het abrupt stopt met het ontvangen van steroïde medicatie. Dergelijke incidenten zijn Addisoniaanse crises en vereisen onmiddellijke actie in de vorm van intraveneuze vloeistoffen (bevattende elektrolyten) of corticosteroïde en mineralocorticoïde vervangingstherapie. Dergelijke vervangingstherapie wordt ook gebruikt bij honden met chronische ziekte van Addison, samen met dagelijkse zout implementatie.
De ziekte van Addison bij honden heeft vergelijkbare symptomen met diverse andere veelvoorkomende ziekten, dus tests laten doen bij de dierenarts is heel belangrijk. Als uw hond enige symptomen heeft, is het belangrijk om een volledig fysiek onderzoek te laten doen. Uw dierenarts zal waarschijnlijk bloed en urine willen testen en mogelijke borst- en buik röntgenfoto's of echo's laten maken. Een ACTH stimulatietest is vaak nodig om cortisolniveaus te testen.
Ongeveer 70 procent van alle gevallen van de ziekte van Addison bij honden komen voor bij teven. Sommige honden neigen ertoe de ziekte vaker te krijgen dan anderen: Airedales, Duitse herders, wheaten terriërs en grote Danen zijn een paar van de rassen die gevoeliger lijken voor de ziekte.
De ziekte van Addison is behandelbaar. Honden die de ziekte krijgen, zijn meestal in staat om volledig te herstellen, zolang medicatie en therapie regels strikt worden gevolgd. Dierenartsen bevelen vaak aan om terug te komen voor elektolytecontroles gedurende diverse weken.