Huisdieren
Huisdieren
Geen huisdierbezitter wil horen dat een geliefde metgezel een tumor heeft ontwikkeld. Na de emotionele klap is het belangrijk om met uw dierenarts te praten en zoveel mogelijk informatie te krijgen over wat u te wachten staat en hoe u uw hond het beste kunt helpen. Dit artikel biedt een algemeen overzicht van neustumoren en hun behandeling. Wees ervan bewust dat elke hond en tumor anders zijn, en de behandelopties die u en uw dierenarts selecteren, kunnen variëren.
Neustumoren vormen slechts 1 tot 2 procent van alle hondentumoren. Hoewel ze groot genoeg kunnen worden om het neusweefsel te betrekken, spreiden ze zich zelden uit naar andere delen van het lichaam. Helaas zijn neustumoren ook bijna nooit goedaardig. De meeste neustumoren ontstaan in de cellen die het slijmvlies van de neusgaten vormen, maar cellen van het ondersteunende en lymfeweefsel van de neus kunnen ook neustumoren veroorzaken.
Leeftijd en geslacht lijken geen significante indicatoren te zijn voor de ontwikkeling van neustumoren. Honden met lange, smalle koppen (dolichocefalisch) lopen een hoger risico om ze te ontwikkelen dan honden met korte, brede koppen (brachycefalisch). Honden die vaker door hun mond ademen, zoals carlines, lijken ook minder geneigd om neustumoren te ontwikkelen. Rassen die bijzonder vatbaar zijn voor neustumoren, omvatten Basset Hounds, collies, Airedale en Schotse terriërs, en golden en Labrador retrievers. Blootstelling aan tabaksrook, brandende kerosine, steenkoolverbranding en vlooienmiddel verhogen het risico op neustumoren.
Tumoren zijn soms groot genoeg om zichtbaar en vrij duidelijk te zijn. Symptomen van minder duidelijke neustumoren omvatten niezen, verminderde luchtstroom, slijm en andere nasale afscheiding, gewichtsverlies, lusteloosheid, omgekeerd niezen en gezichtszwelling. Afhankelijk van hun locatie kunnen neustumoren ook oogproblemen veroorzaken, waaronder afscheiding, ooguitpuiling en blindheid. Sommige honden ervaren ook neurologische problemen zoals aanvallen, gedragsveranderingen en verminderde mentale capaciteit. Deze treden doorgaans alleen op in de late stadia van kanker, maar kunnen eerder optreden.
Bloedmonsters worden vaak afgenomen, maar geven zelden informatie over potentiële neustumoren. Uw dierenarts zal waarschijnlijk röntgenfoto's nemen, die kunnen helpen bepalen of er een tumor of massa aanwezig is, maar nasale cellen moeten worden onderzocht om te bepalen of een tumor maligne of goedaardig is. Cellen kunnen uit de neus worden gespoeld of verkregen via een biopt. Afhankelijk van de gebruikte techniek kan meer dan één biopt nodig zijn.
Goedaardige neustumoren zijn zeldzaam, maar kunnen doorgaans met weinig complicaties chirurgisch worden verwijderd. De meeste neustumoren zijn kwaadaardig en zijn, als ze onbehandeld blijven, doorgaans dodelijk binnen twee tot vijf maanden. Behandeling met chemotherapie heeft niet aangetoond de overlevingskans te verbeteren. Bestralingstherapie biedt de beste kans om het leven van de hond te verlengen, zowel met als zonder chirurgie. Kwaadaardige tumoren worden doorgaans chirurgisch verwijderd. Bestralingstherapie begint nadat de hond is genezen, meestal na twee tot drie weken. Het bestaat uit 12 sessies over vier weken. Uw hond zal het haar rond zijn neus verliezen en roodheid en vocht afscheiding op de plaats hebben gedurende een paar weken. Wanneer de behandeling is afgerond, zal de vacht weer aangroeien en zal de levensverwachting van de hond hopelijk met een jaar of meer zijn verlengd.