Huisdieren
Huisdieren
Lupus is een auto-immuunstoornis waarbij het lichaam een deel van zichzelf verkeerd identificeert als 'vreemd', en antilichamen produceert om dat deel van het lichaam aan te vallen. Hoewel zeldzaam bij honden, komt het in twee vormen voor. Systemische lupus erythematosus (SLE) valt de vitale systemen en organen van uw hond aan, met name de nieren, gewrichten, hart en longen. Discoïde lupus valt alleen de weefsels van het gezicht van uw hond aan. Omdat lupus zich op verschillende manieren manifesteert en de symptomen vaak verschijnen en verdwijnen, is het moeilijk te diagnosticeren. Maar het is mogelijk om deze subtiele en wisselende signalen te bemerken.
U kunt opmerken dat uw hond lusteloos is, geen belangstelling toont voor normale activiteiten of onwillig is om te doen wat gevraagd wordt. Hij kan ook meer slapen dan gewoonlijk.
Uw hond kan een 'rollerende' lameness vertonen, waarbij ze even op de ene been hinkt en daarna begint te hinken op een ander been.
Uw hond kan koorts hebben die schijnbaar zonder verklaring komen en gaan.
Als de antilichamen de nieren van uw hond aanvallen, zult u initieel merken dat hij meer drinkt en plaatst dan normaal. Als het toegestaan wordt te progresseren, zullen symptomen zijn: eetlustverlies, gewichtsverlies, braken, diarree, vreselijke adem en lusteloosheid.
Als de antilichamen de huid van uw hond aanvallen, zullen typisch haar gezicht en voeten de eerste tekenen vertonen. Uw hond kan haar vacht verliezen, orale ulceren of bleke tandvlees ontwikkelen, of haar neus kan bultachtig, schilferend en bespoten met wonden worden.
Hoewel minder veelvoorkomend, kan uw hond ontsteking van de hartspier (myocarditis), de buitenspieren van het hart (pericarditis) of de longvlies (pleuritis) ervaren. In reactie op de ontsteking kan hij koorts ontwikkelen, aanvallen krijgen of gedragsveranderingen vertonen.