Huisdieren
Nierfalen, ook wel nierfalen genoemd, komt het meest voor bij geriatrische honden, hoewel het ook kan voorkomen bij jongere dieren. Er zijn zowel acute als geleidelijk opkomende vormen van de ziekte, maar geleidelijk opkomende vormen zijn het meest voorkomend.
Nierfalen is het onvermogen van de nieren om het bloed te reinigen, wat resulteert in uremische vergiftiging. Volgens WebMD verschijnen symptomen van uremische vergiftiging pas als minstens drie kwart van het nierweefsel is vernietigd.
Vroege tekenen dat uw hond nierfalen begint te vertonen, omvatten een verhoogde drang om naar buiten te gaan, door overmatig frequent urineren; dit wordt vaak vergezeld van uitdroging en verhoogde dorst. Naarmate uremische vergiftiging zich ontwikkelt, kunnen symptomen omvatten: depressie, verlies van eetlust, gewichtsverlies, verminderde urinatie, zweren, ascites, oedeem, braken, diarree en maagdarmbloedingen.
Volgens de Dog Health Guide omvatten veelvoorkomende oorzaken van nierfalen urineweginfecties, nierstenen, een ruptuur van het urinewegstelsel, onvoldoende bloedstroom naar de nieren, congestief hartfalen, vergiftiging, met name door antivries, ziekte van Lyme en leptospirose.
Volgens WebMD zullen de meeste dierenartsen eerst het dieet van een hond wijzigen om te proberen de snelheid te beheersen waarmee de nieren achteruitgaan en om de resulterende bijwerkingen te compenseren. Naarmate de nierfunctie van een hond verslechtert, kan dialyse en niervervanging nodig zijn om te overleven.
Volgens de Merck Veterinary manual kan maagdarmbloeding worden veroorzaakt door een van de volgende: parvovirus, coronavirus, Campylobacter, Salmonella, Clostridium, Escherichia coli, leptospirose, zweepwormen, haakwormen, coccidiose, giardiasis, ulceratie, colitis of hemorragische gastro-enteritis. Een positieve diagnose kan alleen worden gesteld door een gecertificeerd medisch professional.