Huisdieren
Huisdieren
Als u een teek in uw hond vindt, houd hem dan zorgvuldig in de gaten op tekenen van ziekte nadat u de parasiet hebt verwijderd. Symptomen van caniene anaplasmose lijken op die van de ziekte van Lyme, die wordt overgedragen door de herten-teek. Het is mogelijk dat uw hond aan beide teekoverdraagbare ziekten lijdt, vooral als hij in een sterk teekgeïnfecteerd gebied is geweest. De medicatie die wordt voorgeschreven voor de behandeling van anaplasmose is hetzelfde als voor de ziekte van Lyme.
Teeken geven deze infecties door aan uw hond via een beet. In de meeste Verenigde Staten is de primaire vector voor anaplasmose Ixodes scapularis -- dezelfde herten-teek die verantwoordelijk is voor de verspreiding van de ziekte van Lyme. Aan de Westkust is beet van Ixodes pacificus, de Westelijke zwartbenige teek, de belangrijkste overdrachtswijze. Niet alle honden die door een geïnfecteerde teek zijn gebeten, zullen anaplasmose ontwikkelen.
Anaplasmose phagocytophilum stond eerder bekend als Ehrlichia phagocytophila, of ehrlichiose. Als uw hond koorts, verlies van eetlust en gewicht, gewrichtszwelling, kreupelheid en lusteloosheid ervaart, kan hij anaplasmose phagocytophilum hebben opgelopen. Dat is nog waarschijnlijker als hij geen regelmatige, maandelijkse teekpreventie krijgt. Ernstigere symptomen omvatten neurologische problemen, braken, diarree en ademhalingsmoeilijkheden. Symptomen treden meestal op binnen een tot twee weken na een tekenbeet.
Honden die getroffen zijn door de minder voorkomende anaplasmose platys -- eerder bekend als Ehrlichia platys -- vertonen veel van dezelfde symptomen als anaplasmose phagocytophilum, alleen iets milder. Ze kunnen ook cyclische trombocytopenie ontwikkelen, resulterend in periodieke plaatjesdaling en daaropvolgende bloeding of blauwe plekken. Andere symptomen van cyclische trombocytopenie omvatten bloed in de urine of neusbloedingen, met de cyclus die zich elke een tot twee weken herhaalt.
Uw dierenarts zal waarschijnlijk een compleet bloedbeeld uitvoeren om anaplasmose te diagnosticeren, samen met een chemisch profiel. Ze zal waarschijnlijk een enzym-gekoppeld immunosorbeertest of indirect fluorescent antilichaamtest uitvoeren om antilichamen en titters te identificeren. Honden met anaplasmose hebben over het algemeen lage witte en rode bloedcellen en bloedplaatjes. Uw dierenarts zal waarschijnlijk het antibiotica doxycycli voorschrijven om elk type van de ziekte te behandelen, met uw hond die de medicatie een maand of langer blijft innemen. Zonder behandeling kan uw hond last hebben van periodieke opflakkeringen van anaplasmose voor de rest van zijn leven. Als hij genezen is maar door een andere geïnfecteerde teek wordt gebeten, kan de hele cyclus opnieuw beginnen.