Huisdieren
Huisdieren
Elleboogdysplasie bij honden is een aandoening waarbij de elleboog niet normaal ontstaat, wat moeilijkheden met beweging veroorzaakt. De aandoening is erfelijk en komt het meest voor bij grote rassen, waaronder Duitse Herders, Rottweilers en Retrievers. Elleboogdysplasie kan gediagnosticeerd worden op basis van symptoompresentatie, een fysiek onderzoek en een röntgenfoto om de structuur van de elleboog te onderzoeken. Behandelopties omvatten chirurgie om het gewricht te herstellen voor honden jonger dan 2 jaar en een combinatie van medicijnen, fysiotherapie en regelmatige oefening voor oudere honden.
Een veelvoorkomend teken van elleboogdysplasie is een afwijkende gang. De aandoening kan artritis in de ellebooggewrichten veroorzaken, wat de manier waarop uw hond beweegt beïnvloedt. Honden met elleboogdysplasie kunnen staan met de elleboegen naar binnen of naar buiten gericht of kunnen lopen of rennen door te paddelen of hun voorpoten om te keren. Ze kunnen ook lijken te claudiceren. Veel honden met de aandoening tonen deze symptomen alleen af en toe, omdat ze hun gewicht verschuiven om beter te bewegen en zich comfortabeler te maken.
Honden met elleboogdysplasie worden vaak als lui of inactief beschreven, omdat ze hun gedrag veranderen door de aandoening. Ze raken snel moe bij spelen of oefenen, of u kunt merken dat ze minder vaak spelen of voor kortere periodes. Honden met elleboogdysplasie proberen misschien te spelen terwijl ze zitten of liggen omdat ze deze posities comfortabeler vinden.
Bij sommige honden kunt u fysieke teken van dysplasie op en rond de elleboog merken naast gedragstekens en veranderingen in hoe ze bewegen. Bijvoorbeeld, de elleboog kan gezwollen lijken en de hond kan pijn voelen als u het gewricht aanraakt. De huid kan ook dikker zijn dan normaal en de hond kan het niet volledig uitrekken.