Huisdieren
Huisdieren
Canine degeneratieve schijfziekte is een pijnlijke aandoening van de wervelkolom die variërende graden van pijn of paralyse veroorzaakt. Bij deze aandoening barsten of lekken de vloeistofgevulde schijven, waardoor het kussen tussen de wervels verdwijnt. Vloeistof die uit de schijf lekt, kan resulteren in geleidelijk toenemende pijn, en een complete ruptuur zal drastische pijn zeer plotseling veroorzaken. De behandeling van canine degeneratieve schijfziekte hangt af van de graad van degeneratie. Waar de probleemgebieden zich bevinden, bepaalt welke gebieden van de hond beïnvloed zijn. Nek-tot-schouder degeneratieve schijfziekte kan resulteren in totale paralyse, en onderruggebieden zijn meestal beperkt tot de achterpoten. Elk gebied van de wervelkolom kan beïnvloed zijn, en de ziekte kan in ernst variëren.
Het aller eerste wat hondeneigenaren moeten doen wanneer ze degeneratieve schijfziekte vermoeden, is de activiteit beperken en de hond zo kalm mogelijk houden. Hokrust tot veterinaire aandacht kan verkregen worden is een must om verdere letsel te voorkomen. Een kleine kamer zoals een badkamer waar geen meubels zijn om op te springen is een goed alternatief als een groot genoeg hok niet beschikbaar is.
Als uw hond gediagnosticeerd wordt met stadium 1 degeneratieve schijfziekte, zal uw dierenarts waarschijnlijk opsluiting voor een bepaalde periode voorschrijven en misschien een milde sedatief om uw hond kalm te houden. Stadium 1 is meestal een klein lekkage, en zolang geen verdere letsel of stress op het gebied voorkomt, is het vaak zelfgenezend. Houd in gedachten dat zodra een hond tekenen van de ziekte heeft getoond, het waarschijnlijk een levenslang probleem met de ziekte zal hebben, en aangedane gebieden waarschijnlijk opnieuw zullen letselen als er geen zorgvuldigheid wordt betracht om zwoel spel, springen of overmatige inspanning te vermijden.
Deze stadia gaan vaak gepaard met ernstigere pijn en, afhankelijk van de ernst, mogelijk stokken, claudicatie en paralyse van één of meer ledematen. Dit stadium wordt meestal behandeld met anti-inflammatoire middelen, pijnstillers, en opsluiting voor een langere periode dan stadium 1 om te bepalen of de aandoening zich niet zelf corrigeert. Als pijn over een periode aanhoudt, kan chirurgie vereist zijn om de betrokken wervels te verenigen.
Zowel stadium 4 als 5 omvatten definitive paralyse, hoewel in stadium 4 gevoel nog aanwezig is. In stadium 5 zal de hond geen manipulatie van gelamineerde ledematen kunnen voelen. In beide stadia is chirurgie de beste behandeling. In stadium 5 moet degeneratieve schijfziekte onmiddellijk chirurgisch gecorrigeerd worden om de wervelkolomdruk te verlichten in de hoop dat gevoel terugkeert naar het aangedane gebied.
Met veterinaire interventie is de prognose voor de meeste canine degeneratieve schijfziektes heel goed. Chirurgische interventie is 95 procent effectief voor de meeste stadia als het op tijd wordt opgespoord. Stadia 1 tot en met 3 hebben de langste tijdsperiodes waar eigenaars kunnen observeren en wachten voordat ze veterinaire hulp zoeken. In die stadia is het verstandig om een dierenartsaafspraak te maken binnen een week voor de beste kans op succes. Stadia 4 en 5 betreffen meer directe zorgen, maar er is geen twijfel over de ernst van het probleem en geen behoefte te wachten te zien of het van zichzelf verbetert. Kans op succes daalt drastisch na 24 uur in stadia 4 en 5.