Huisdieren
Vlooien zijn vleugelloze insecten die zich voeden met het bloed van katten, honden, mensen en andere dieren, en jeuk en irritatie veroorzaken door krabben en bijten. Ze zijn mogelijke overbrengers van ziekten zoals muistyfus en moeten snel worden aangepakt bij het eerste teken van uitbraak of besmetting.
Volwassen vlooien zijn ongeveer een achtste duim lang, bruinzwart, afgeplat ogend met zes poten en hebben geen vleugels. Vlooienlarven zijn ongeveer een kwart duim lang, poteloos en vuilwit. Na twee dagen voeden begint de vrouwelijke eitjes op de gastheer te produceren, uiteindelijk 27 eitjes per dag na ongeveer een week. Volwassenen leven gemiddeld acht dagen op kortharige dieren, maar kunnen langer overleven op langharige gastheren.
Hoewel er een hond-specifieke vlo is (Ctenocephalides canis), worden de meeste vlooienuitbraken op honden veroorzaakt door de kattenvlo (Ctenocephalides felis). Behandeling varieert niet volgens vlootype.
Topische inspectie is de meest voorkomende manier om een vlooienbesmetting op te sporen. Een besmet dier kan overmatig krabben en bijten. Algemene plaatsen zijn de onderste poten van de dieren. Een beet bestaat typisch uit een klein rood vlekje omringd door een rode halo. Er is typisch geen zwelling. Sommige dieren, vooral die met vlooienbeetallergieën, verliezen haar in plekken bij gebeten. Larven worden vaak gevonden in besmette huisdierbeddengoed.
Een grote verscheidenheid aan effectieve insecticiden en insectengroeiregulatoren zijn commercieel verkrijgbaar als sprays, spot-ons, pillen en voedseladditieven. Krachtigere, effectievere behandelingen kunnen worden voorgeschreven door een dierenarts. Producten en actieve chemicaliën omvatten: Program (lufenuron); Sentinel (lufenuron); Precor (methoprene); vIGRen (methoprene); Baygon (propoxur); Advantage (imidacloprid); en Frontline (fipronil). De meeste chemicaliën hebben lage toxiciteit bij zoogdieren en vormen minimaal risico voor dieren en hun eigenaren.
Botanische insecticiden omvatten pyrethrum, pyrethrins, limoneen (Demize), linalool en andere citroenolie-extracten. Citroensprays doden vlooien bij contact en verdampen snel daarna, met weinig resterende bescherming. Een grondige reiniging met gemakkelijk verkrijgbare en betaalbare producten is de gemakkelijkste en goedkoopste manier om vlooien te bestrijden, hoewel verdere actie nodig kan zijn bij grotere uitbraken. Speciale kammen kunnen worden gebruikt om vlooien handmatig te verwijderen, hoewel ze worden beschouwd als maximaal 60 procent effectief. Vlooien op deze manier verzameld kunnen in zeepwater worden gedaan en dan worden weggegooid. Kammen is over het algemeen een goedkope, effectieve manier om vlooien vroeg op te sporen en de kosten van behandelingen te helpen verlagen.
Sommigen beweren dat knoflook, brouwersgist, cederenbeddengoed of andere kruidenbehandelingen vlooien bestrijden, hoewel er weinig wetenschappelijk bewijs is. Terwijl vluchtige oliën in verse cederenschilfers toxisch zijn voor vlooien, zijn de effecten van korte duur. Brouwersgist is in meerdere tests niet geslaagd om huisdieren tegen vlooien te beschermen.
Ververs huisdierbeddengoed regelmatig en stofzuig het grondig. Alleen al stofzuigen verwijdert tot 30 procent van de larven en 60 procent van de eitjes uit het tapijt, evenals het voedsel van de larven van uitgedroogd bloed. Het behandelen van de leefgebieden van het dier tegelijkertijd met het behandelen van het dier is vitaal om herbesmetting te voorkomen. Volg de reiniging zeven tot tien dagen na de eerste behandeling om uitkomende poppen te doden. Twee of drie opvolgende sprays kunnen nodig zijn. Buitendieren lopen een hoger risico om in contact te komen met vlooien.