De bichon frisé is een speelhond die voornamelijk wordt gekenmerkt door haar witte, krullende vacht en vrolijke karakter. Het is een afstammeling van de water spaniel en zijn speelse aard maakte het een prominente ras onder de Franse adel in de 16e eeuw en het bleef een van de populaire rassen tot op de dag van vandaag. Bichons zijn goed te trainen en kunnen goed overweg met andere honden en huisdieren in een huishouden. Ze zijn ook goed met kinderen en zijn zelfs geschikt om met senioren te wonen omdat ze geen intensieve beweging nodig hebben. Bichons zijn ook goede waakhonden omdat ze slechts milde agressie tonen tegen vreemden. Net als de meeste rassen zijn bichons vatbaar voor medische problemen, vooral in het beengebied. En hoewel niet alle bichons in hun leven kreupelheid ervaren, is het nog steeds aan te raden voor potentiële eigenaren om de veelvoorkomende aandoeningen te kennen voordat ze er een aanschaffen of adopteren.
Patella luxatie
- Patella luxatie is het verschuiven van de knieschijfpositie door verkeerde uitlijning van pezen of door verzwakte banden die de knieschijf op zijn plaats houden. Het is een erfelijke eigenschap en eigenaren kunnen deze medische aandoening detecteren wanneer ze zien dat hun hond pijn in het achterbeen ervaart en op drie benen gaat lopen, met het aangedane achterbeen omhoog. Het is belangrijk dat eigenaren onmiddellijk een dierenarts raadplegen nadat ze de symptomen hebben opgemerkt, voordat het ernstig wordt en beide achterbenen aantast. Bij ernstige gevallen is vaak een operatie nodig.
Wervelschijfdegeneratie
- Wervelschijfdegeneratie wordt beschouwd als de op een na meest voorkomende beenaandoening bij bichons. Dit komt vaak voor bij zware honden en is genetisch verworven. Een van de symptomen is de verzwakking van de achterste spieren van de hond, waarschijnlijk veroorzaakt door verstoring van de zenuwfunctie van het dragen van al het extra gewicht. Verlaming van de achterbenen treedt vaak op als deze aandoening onbehandeld blijft. Een van de meest effectieve methoden om deze ziekte te voorkomen is om te stoppen met het fokken van bichons met lange lichamen, korte benen en groter of zwaarder dan hun normale formaat. Het in de gaten houden van het dieet van de hond helpt ook omdat obesitas ook bijdraagt aan deze ziekte.
Legg-Calve-Perthes syndroom
- Deze ziekte treft de heupgewrichten van honden en is zichtbaar wanneer de hond ongeveer 4 tot 8 maanden oud is. Het wordt gekenmerkt door de vervorming van de kop van het dijbeen die verbinding maakt met het bekkencompartiment. Typische symptomen zijn beperkte gewrichtsbeweging en krimpen van het aangedane been. De aanbevolen behandeling voor milde gevallen is volledige rust en voorschrijving van niet-ontstekingsremmende middelen. Ernstige gevallen vereisen vaak een operatie gevolgd door fysiotherapie. Honden oefeningen worden in dit geval niet aanbevolen omdat het de toestand van het been alleen maar zou verergeren. Als het onbehandeld blijft, zal de ontoereikende bloedtoevoer naar het bot ertoe leiden dat het bot afsterft en de hond onbeweeglijk blijft.
