Huisdieren
Huisdieren
"Schok" is een leken term die wordt gebruikt om symptomen te beschrijven die het gevolg zijn van slechte bloedsomloop en lage bloeddruk. Het vereist onmiddellijke veterinaire aandacht en kan dodelijk zijn als het onbehandeld blijft. Zodra je hebt vastgesteld dat je hond schok ervaart of zou kunnen ervaren, bel dan een dierenarts.
Beoordeel het recente verleden van de hond. Schok treedt meestal op nadat een hond een traumatisch letsel heeft opgelopen, zoals een elektrische schok, vergiftiging, ongeval of bloedverlies.
Observeer het gedrag van de hond. Schok kan ertoe leiden dat een hond apathisch en depressief wordt. Hij kan ook verward, rusteloos, angstig lijken of het bewustzijn verliezen.
Voel de huid van de hond. Schok zorgt ervoor dat de lichaamstemperatuur daalt, dus de huid, benen, voeten en de binnenkant van de mond zullen koel aanvoelen. Je kunt ook de rectale temperatuur van de hond meten. Normale temperatuur voor een hond ligt tussen 100,5 en 102,5 graden Fahrenheit.
Controleer de capillaire terugvultijd van de hond door met je vinger (niet met je nagel) gedurende één seconde op het tandvlees van de hond te drukken. Normaal gesproken moeten de capillairen onmiddellijk weer gevuld worden met bloed wanneer je loslaat. Bij schok is de capillaire terugvultijd groter dan twee seconden.
Luister naar de ademhaling van de hond. De ademhaling kan snel zijn (meer dan 25 ademhalingen per minuut) of oppervlakkig en moeizaam.
Controleer de pols van de hond. De pols van een hond kan worden gevonden aan de binnenkant van het dijbeen in de lies of achter de linker elleboog. De pols is meestal snel maar zwak. "Snel" betekent meer dan 160 tot 180 slagen per minuut voor kleine honden en meer dan 140 slagen per minuut voor middelgrote tot grote honden.
Let op andere waarneembare tekenen van schok, waaronder rillen, zwakte, droge lippen en tandvlees of overmatig kwijlen (bij vergiftiging), en een gefixeerde blik met uitgezette pupillen.