Huisdieren
Huisdieren
Canine auto-immuunziekte treedt op wanneer een of meer componenten van het immuunsysteem van de hond overactief worden en het vermogen verliezen om te onderscheiden tussen de eigen cellen en vreemde indringers. Dit leidt ertoe dat het lichaam, in wezen, zichzelf aanvalt. Immuunsysteemstoornissen kunnen slechts één orgaan omvatten, of ze kunnen een regio of het hele dier beïnvloeden.
Inflammatoire Darmziekte is een van de meest voorkomende oorzaken van maagdarmproblemen bij honden. De auto-immuunziekte is een aandoening waarbij de maag en/of darm chronisch wordt geïnfiltreerd door inflammatoire cellen. Hoewel IBD bij jongere honden kan optreden, treft het meestal oudere honden. Braken en diarree zijn de meest voorkomende symptomen. Ernstigere gevallen omvatten koorts, depressie en eetlustverlies. Canine inflammatoire darmziekte wordt meestal behandeld met medicijnen of voedingswijzigingen.
Een hond die zichzelf jeukt en krabt, is een aanvaarde en vaak genegeerde gebeurtenis bij onze canine vrienden. Maar het kan duidelijken op iets meer dan slechts een kleine jeuk. Er is een goede kans dat de hond lijdt aan een of andere vorm van allergie. Canine allergieën zijn symptomen die voortvloeien uit het immuunsysteem van een hond dat werkt om vreemde stoffen, beter bekend als allergenen, te verwijderen. De stof kan kunstmatig of organisch zijn, en in voedsel, huizen of de omliggende omgeving.
Auto-immuun hemolytische bloedarmoede is een ziekte waarbij het lichaam zijn eigen rode bloedcellen aanvalt. Een hond die lijdt aan AIHA zal een laag aantal rode bloedcellen hebben, ook wel bloedarmoede genoemd. Symptomen van AIHA omvatten zwakte, lethargie, anorexia, verhoogde hartslag of hartruisen, en bleke tandvlees of oogleden. Verkleuring in de urine of ontlasting kan optreden. Ernstigere gevallen van AIHA kunnen koorts en icterus teweegbrengen, een gele verkleuring van het tandvlees, de ogen en de huid. Een behandelingsoptie is het gebruik van prednison, dat ongeveer 5 tot 7 dagen werkt.
Addison's ziekte komt niet veel voor bij honden. Maar wanneer het wel optreedt, is het een zeer ernstige aandoening die onmiddellijke medische aandacht vereist. De ziekte wordt gekenmerkt door een onvoldoende hoeveelheid corticosteroïde-afscheiding van de bijnieren. Corticosteroïden zijn hormonen die dieren in staat stellen om zich aan te passen aan stress. Er zijn twee typen: glucocorticoïden en mineralocorticoïden. De glucocorticoïden reguleren de stofwisseling van eiwitten, koolhydraten en vetten. De mineralocorticoïden reguleren de balans van natrium en kalium. De symptomen van Addison's ziekte zijn niet gemakkelijk te identificeren, maar omvatten lethargie, eetlustverlies, braken, diarree, uitdroging, gewichtsverlies en spierzwakte. Conventionele behandeling voor Addison's ziekte is het gebruik van hormoonvervangende medicijnen.