Huisdieren
Het Merck Veterinary Manual zegt dat roodheid een van de vijf klinische tekenen van ontsteking is. Dus als een hond een rood oor heeft, klopt er iets niet, en het is tijd om je dierenarts te bellen.
Het "Dog Owner's Home Veterinary Handbook" noemt bacteriële en schimmelinfecties van de gehoorgang als veelvoorkomende oorzaken van oorroodheid. Allergieën kunnen ook het oor rood maken.
Volgens de American Animal Hospital Association zal je dierenarts het oor onderzoeken met een otoscoop, die licht in het oor schijnt en het zicht vergroot. Als er afscheiding is, zoals meestal het geval is bij infecties, zal je dierenarts het oor afnemen om te zien welk organisme of welke organismen de schuldige zijn. Afscheiding is niet aanwezig bij allergieën tenzij ze een secundaire infectie veroorzaken.
Bij bacteriële en schimmelinfecties van het oor moet je het oor schoon houden. Je dierenarts schrijft een antibiotica- of antischimmelmiddel voor om in het oor te knijpen. Bij allergieën verzacht 1 procent hydrocortisoncrème op de rode plekken jeuk.
Afhankelijk van hoeveel pijn de hond heeft, wil het dier misschien niet dat je het geïnfecteerde oor aanraakt tijdens de behandeling. Vraag je dierenarts om je te laten zien hoe je het veilig doet. Probeer te voorkomen dat de hond zijn oren krabt, wat het probleem erger kan maken.
Het regelmatig schoonhouden van de oren voorkomt infecties. Als je hond allergieën hebt en je weet niet wat de oorzaak is, vraag je dierenarts dan over allergietesten.
Stel het bellen van je dierenarts niet uit bij het eerste teken van roodheid of afscheiding. Hoe langer je wacht, hoe roder dat oor kan worden. Extreme roodheid duidt op een ernstige infectie die sedatie kan vereisen om het oor voor de initiële behandeling schoon te maken.