Huisdieren
Huisdieren
Hondenaanvallen kunnen verschillende oorzaken hebben. Bij sommige hondenrassen is canines epilepsie erfelijk. Duitse Herders, poedels, Labrador Retrievers, Golden Retrievers en beagles zijn voorbeelden van rassen die kwetsbaarder zijn voor canines epilepsie. Hondenaanvallen kunnen ook worden veroorzaakt door andere aandoeningen, zoals niersiekte, leversiekte, hittestrik en lage bloedsuiker. Magnesiumtekort kan een andere oorzaak zijn van canines epilepsie.
Breng je hond naar de dierenarts. Daar kan de dierenarts de oorzaak van de canines epilepsie van je hond vaststellen. Zodra de oorzaak bekend is, weet de dierenarts welke remedie voor hondenaanvallen hij moet toepassen.
Anticonvulsivatherapie gebruikt anticonvulsiva, meestal bromide of fenobarbitaal, om hondenaanvallen te stoppen of te voorkomen. De middelen zijn verkrijgbaar op recept van een dierenarts. Anticonvulsivatherapie omvat het geven van het medicijn elke 12 tot 24 uur gedurende maximaal twee weken. Het medicijn komt in tabletvorm voor je hond. De anticonvulsivatherapie moet misschien herhaald worden, afhankelijk van of je hond terugkerende canines epilepsie-episodes heeft.
Aan het einde van de anticonvulsivatherapie moet je de dosering van het medicijn dat je je hond geeft, geleidelijk verlagen. Stop niet abrupt met het geven van het medicijn. Als je plotseling stopt met het medicijn, kan je hond meer hondenaanvallen ervaren. Als je twijfelt tijdens het toedienen van de anticonvulsivatherapie aan je hond, neem dan contact op met je dierenarts en deel je vragen en zorgen met haar.
Ten slotte, hoewel anticonvulsivatherapie een effectieve remedie is voor hondenaanvallen, behandelen de middelen geen onderliggende aandoeningen die de canines epilepsie kunnen veroorzaken.
Het zorgen dat je hond de juiste hoeveelheid magnesium krijgt, elimineert de dreiging van hondenaanvallen door magnesiumtekort. Kwalitatief hoogwaardig droog hondenvoer moet 0,04% magnesium bevatten. Symptomen van magnesiumtekort zijn spiertrillingen, hyperirritabiliteit en depressie. Als je deze symptomen opmerkt bij je geliefde hond, moet je contact opnemen met je dierenarts.