Huisdieren
Huisdieren
Normaal gesproken ziet uw hond veel beter 's nachts dan u. Net als mensen ervaren sommige honden naarmate ze ouder worden nachtblindheid, maar nachtblindheid die bij jonge honden optreedt, is vaak het eerste teken van een oogziekte die leidt tot totale blindheid. Als uw hond moeite begint te krijgen met navigeren 's nachts, breng hem dan naar een dierenarts voor een diagnose.
Uw hond is begonnen om tegen meubels aan te botsen wanneer er geen licht in de kamer is. In plaats van naar buiten te springen voor zijn nachtelijke toiletbeweging, beweegt hij terughoudend zodra hij buiten het verlichte gebied is. Dit zijn symptomen van nachtblindheid, of nyctalopie. U zult geen daadwerkelijke veranderingen in de ogen van uw hond opmerken. Als u vermoedt dat uw hond last heeft van nachtblindheid, observeer dan zijn acties in een donkere kamer, met name eventuele aarzelende bewegingen. Kijk of zijn gedrag verandert wanneer u het licht aandoet. Bij oudere honden, net als bij oudere mensen, kan nyctalopie onderdeel zijn van het verouderingsproces. Bij een jonge hond betekent het vaak dat hij lijdt aan progressieve netvliesatrofie.
Nachtblindheid is een van de eerste tekenen van progressieve netvliesatrofie. De retinas van uw hond ontvangen licht en vormen dat licht tot beelden die via de optische zenuw naar zijn hersenen reizen. De term progressieve netvliesatrofie beschrijft de ziekte precies — de retinale receptoren beginnen vroeg af te breken, meestal leidend tot totale blindheid binnen een jaar na de eerste symptomen van nachtblindheid. Uw dierenarts stelt de diagnose nachtblindheid via een oftalmoscopisch onderzoek en een elektroretinogram.
Hoewel elke hond PRA kan ontwikkelen, is de aandoening vaker voorkomend bij bepaalde rassen. Dit omvat de Siberische huskie, Ierse setter, speel- en dwergpudels, Engelse en Amerikaanse cockerspaniëls, collies, Brittanies, Labrador retrievers, Samojeden, Australische veeherders, Chesapeake Bay retrievers, Portugese waterhonden, Akita's, beagles, Rottweilers, papillons, Oud-Engelse schapendoes, Duitse herders, teckels, Duitse kortehaar staande honden, Engelse en Welshe springerspaniëls, cairn terriërs, Cardigan Welshe corgi's, dwergschnauzers en Deense doggen. Ras-specifieke DNA-tests zijn beschikbaar om te identificeren of honden dragers zijn, zodat ze uit het fokprogramma kunnen worden verwijderd.
Aangeboren statische nachtblindheid is een zeldzame aandoening die de Briard en de Ierse setter treft. Deze aandoening beïnvloedt alleen het nachtzicht; honden met de aandoening kunnen overdag en in goed verlichte gebieden normaal zien. Dit komt omdat, in tegenstelling tot PRA, het alleen retinale staaf fotoreceptoren beïnvloedt die helpen bij het nachtzicht, niet het hele retina. DNA-testing via een bloedmonster is beschikbaar voor Briards, zodat degenen die het CSNB-gen mutatie dragen kunnen worden geïdentificeerd. De test identificeert zowel normale honden als dragers, zodat fokkers verantwoorde beslissingen kunnen nemen om CSNB bij de Briard te elimineren. Op het moment van publicatie was DNA-testing niet beschikbaar voor de Ierse setter. Er zijn echter relatief weinig Ierse setters gediagnosticeerd met CSNB.
Als uw hond blind wordt, wees niet wanhopig. Omdat honden meer vertrouwen op hun reuk- en gehoor dan op hun gezichtsvermogen, kan uw hond nog steeds een goede kwaliteit van leven hebben. U moet enkele voorzorgsmaatregelen nemen, zoals het vrijhouden van objecten van de verkeersroutes in uw huis en geen veranderingen aanbrengen in de verkeerspatronen van het huishouden. Uw hond zal geleidelijk wennen aan zijn gezichtsverlies; blindheid is op zich geen reden voor euthanasie, maar u wilt meer knuffeltijd besteden en leren om veel met hem te praten om hem op de hoogte te stellen van uw aanwezigheid en locatie.