Een bloeiende wilde appelboom voegt een mooie kleurtoon toe aan je tuin, met als bonus eetbare vruchten. Nauw verwant aan de traditionele appel, maakt de wilde appel een heerlijke gelei of een handige snack. Je kunt een beetje van deze traktatie met je hond delen, maar zorg ervoor dat hij geen beetje van de giftige zaden of de steel krijgt.
Toxines
- De zaden, bladeren en stelen van de wilde appelboom bevatten cyanogene glycosiden. Kauwen en inslikken hiervan zorgt dat cyanide vrijkomt. Cyanide kan celstoot zeer snel veroorzaken.
Toxiciteitsgraad
- Wilde appels zaden zijn geklasseerd als klasse 1 toxine. Klasse 1 is grote toxiciteit, wat betekent dat ze ernstige ziekte of dood kunnen veroorzaken bij inslikken.
Grootte
- Toxiciteit hangt af van de hoeveelheid gegeten en de grootte van het dier. Een paar hapjes gegeten door een kleine hond kan fataal zijn, terwijl een grote ras hond geen symptomen hoeft te vertonen, hoewel het niet gezond is om ervan te eten.
Symptomen
- Symptomen van cyanogene glycoside vergiftiging zijn braken, diarree, congestie, vertraagde hartslag, insulten en dood. Hoewel vaker bij vee dat grote hoeveelheden consumeert, kunnen honden die wilde appels eten ziek worden of sterven.
Preventie
- De meeste honden eten geen wilde appels of bladwerk. Houd je hond in de gaten voor aanwijzingen van eten aan de bomen. Als je dit ziet, bewaak de hond als hij buiten is, verwijder de boom of plaats heining om de boom om de hond ervan te weerhouden.
