Huisdieren
Huisdieren
Het te horen krijgen dat je huisdier kanker heeft is verwoestend -- maar niet noodzakelijkerwijs een doodvonnis. Aangezien sarcoomkankers vijf keer vaker voorkomen bij honden dan bij mensen, hebben artsen veel geleerd van onze beste vrienden, en elke keer dat medische kennis toeneemt, neemt ook de effectiviteit van beschikbare behandelingen toe. 'Sarcoom bestrijden is zoals door modder ploegen,' zegt veterinaire oncoloog Stephen Withrow, oprichtend directeur van het Flint Animal Cancer Center aan de Colorado State University, de grootste faciliteit van zijn soort ter wereld. 'Het is geen sprint. Er zijn geen home-runs, maar we hebben vooruitgang geboekt.'
De klinische terminologie die wordt toegepast op categorieën kanker is hetzelfde voor honden en mensen. Het primaire verschil tussen de groepen kankers die bekend staan als carcinomen en sarcomen is de aard van de cellen en weefsels waar de ziekte ontstaat. Kankers die 'epiteliale' of membraanweefsels beïnvloeden, zoals het slijmvlies van de dikke darm, borst, long of prostaat, zijn carcinomen. Kankers die 'mesenchymale' of stamcellen beïnvloeden, die allemaal hetzelfde beginnen maar differentiëren in verschillende soorten spier, vet, bot en bindweefsel in het hele lichaam, zijn sarcomen. Het Latijnse voorvoegsel dat op sarcoom wordt toegepast, identificeert het weefsel van oorsprong. Bijvoorbeeld, osteosarcoom is botkanker, terwijl lymfosarcoom lymfocyten betreft, cellen gegenereerd door het immuunsysteem.
Sarcomen die ontstaan in weke weefsels zoals huid, spieren, organen en vet, kunnen moeilijk voor dierenartsen te diagnosticeren zijn omdat verschillende typen vergelijkbare kenmerken hebben, zegt de National Canine Cancer Foundation. Hoewel deze kankers het meest voorkomen op huid en subcutane weefsels, kunnen ze overal op het lichaam van een hond ontstaan. Doorgaans is het eerste teken een zachte massa of knobbel die er zelfstandig uitziet en aanvoelt, maar dat niet is. In werkelijkheid zijn sarcomen agressief en kunnen ze zich snel verspreiden om andere mesenchymale cellen in het oorspronkelijke gebied en daarbuiten te beïnvloeden. Grotere rassen, vooral golden en Labrador retrievers, lopen een hoger risico om sarcomen te ontwikkelen.
Naast een knobbel variëren andere symptomen van zachte weefsel sarcomen afhankelijk van de locatie van de tumoren. Hypoglykemie -- abnormaal lage bloedsuiker -- en gewichtsverlies zijn gebruikelijk, zegt de NCCF. Bij tumoren die ontstaan in de buikholte, urogenitale en gastro-intestinale tracten, worden braken, diarree en zwarte ontlasting veroorzaakt door interne bloedingen ook vaak opgemerkt. Met behandeling is de vooruitzicht voor honden met sarcomen bemoedigend. Hoewel chirurgische verwijdering van de tumoren altijd wordt aanbevolen, hoeven aangetaste ledematen niet noodzakelijkerwijs te worden geamputeerd. Met alleen chirurgie is de mediane overlevingstijd bijna vier jaar. Met een combinatie van chirurgie en stralingstherapie kunnen honden langer dan zes jaar overleven. Echter, een derde van de honden met sarcoom sterft uiteindelijk aan oorzaken gerelateerd aan de kanker.
Osteosarcoom, of OSA, is de meest voorkomende botkanker bij honden, merkt het National Veterinary Cancer Registry op, goed voor ongeveer 85 procent van de tumoren die ontstaan in het skeletstelsel. Hoewel het honden van elke grootte en ras kan treffen, komt OSA vaker voor bij middelgrote en grote reuzenrassen. Kreupelheid in het aangetaste been is doorgaans het eerste teken, vaak vergezeld van pijnlijke zwelling. Deze agressieve tumoren verspreiden zich zo snel dat volgens het College of Veterinary Medicine van de Washington State University, op het moment van diagnose, 90 tot 95 procent van de honden meer dan één OSA tumor zal hebben, hoewel deze metastasen -- nieuwe tumorlocaties -- mogelijk nog niet zichtbaar zijn.
Chirurgische amputatie van OSA-aangetaste ledematen gecombineerd met chemotherapie om de metastatische ziekte te behandelen produceert 'matig tot goede' resultaten, zegt WSU. Hoewel amputatie een pijnlijke beslissing is voor de meeste huisdierbezitters, 'kunnen honden veel beter functioneren op drie poten dan de meeste eigenaren denken,' verzekert WSU. Ongeveer de helft van de honden die worden behandeld met chirurgie en chemo, zal nog in leven zijn een jaar na diagnose; een kwart voor twee jaar; en sommigen zullen worden genezen. Zonder chemo kan amputatie pijn verlichten, maar vanwege metastasen zal de levensverwachting van de hond ongeveer zes maanden zijn. Voor hondenbezitters die kiezen voor palliatieve zorg om hun huisdieren zo comfortabel mogelijk te houden voor de tijd die ze nog hebben, helpt straling pijn te verlichten in 70 tot 80 procent van de gevallen. Wanneer OSA op andere beenlocaties wordt gevonden, kunnen dierenartsen het behandelen met een combinatie van chirurgie, chemo en straling.