Huisdieren
Huisdieren
Kleurverdilutie is een normale verschijning bij vele hondenrassen. De kleuren blauw (van zwart) en fawn (van rood) worden beschouwd als kleurverdund. Kleurverdilutie treedt op tijdens het fokproces en wordt bepaald door het type kleurgenen dat de ouders doorgeven aan hun nakomelingen. Kleurverdilutie alopecia is een huidaandoening die een groot aantal kleurverdunde honden treft en wordt beschouwd als een erfelijke aandoening.
Om te begrijpen hoe kleurverdilutie optreedt, zullen we kijken naar de Doberman pinscher. De genen die de kleur van de hondenhaarvacht bepalen, bestaan uit een (B) gen voor zwart en een (b) gen voor rood. Genen die worden weergegeven door een hoofdletter zijn dominante genen, en die worden weergegeven door een kleine letter zijn recessieve genen; daarom zal een hond met (BB) zwart zijn, (Bb) zal zwart zijn en (bb) zal rood zijn. Elke hond heeft twee kleurgenen en geeft er één door aan zijn of haar nakomelingen.
Honden dragen ook een paar genen die de intensiteit van de vachtkleur bepalen; dit zijn de kleurverdilutiegenen. Eén van deze genen van elke ouder wordt ook doorgegeven aan de nakomelingen van de hond. Kleurverdilutiegenen zijn (d) verdund, of (D) niet-verdund. Tijdens het fokken kan een hond met (dd) alleen een (d) gen doorgeven aan de nakomelingen, een (DD) hond kan alleen een (D) gen doorgeven, en een (Dd) kan beide doorgeven. Als beide ouders een verdund (d) gen doorgeven, zal de kleur van de pup verdund zijn.
Bijvoorbeeld: Als een (BB) hond (dd) verdilutiegenen heeft, zal hij een blauwe kleur zijn. Een (Bb) hond met (dd) verdilutiegenen zal ook een blauwe kleur zijn, en een (bb) hond met (dd) zal een fawn kleur produceren. Als slechts één kleurverdilutiegen verdund is, zal de kleur van de hond normaal zijn (BB) en (Dd); echter, honden kunnen het verdunde gen doorgeven aan hun nakomelingen.
Kleurverdilutie alopecia is een aandoening die sommige kleurverdunde honden treft. Alopecia betekent kaalheid. Honden met deze aandoening hebben een ongezonde, vlekkerige haarvacht, die overgaat in wijdverbreide haaruitval en secundaire infecties.
Niet alle kleurverdunde honden worden getroffen; echter, het is vaker voorkomend bij sommige rassen. Tot 90 procent van de blauwe en 75 procent van de fawn Doberman pinschers worden getroffen door alopecia. Andere rassen die vaak worden getroffen, zijn chow-chows, dachshonden, poodles, Deense doggen en Ierse setters; echter, elke kleurverdunde hond kan getroffen worden.
De meeste van deze honden zullen een droge, doffe haarvacht hebben die ongezond oogt. Daarnaast zullen comedonen, die acne-achtige pustels zijn, op de huid verschijnen aan de basis van de haarfollikels. Haaruitval is ook geassocieerd met kleurverdilutie alopecia en is meestal het meest opmerkelijk op de romp, oren en hoofd. Terugkerende huidinfecties zijn veelvoorkomend, resulterend in droge, erg jeukende huid.
Diagnose is gebaseerd op ras, vachtkleur en de leeftijd van de hond op het moment van klinische tekenen. Dit is meestal voldoende om kleurverdilutie alopecia als diagnose te overwegen. Echter, uw dierenarts kan ook een microscopisch onderzoek van de haarfollikels uitvoeren, een trichoogram genaamd. Een huidbiopsie zal ook karakteristieke veranderingen in de epidermale cellen tonen.
Dit is een ongeneeslijke, chronische ziekte die moeilijk te behandelen is. De alopecia is permanent, en het doel van de behandeling is om de haarfollikels open te houden en secundaire bacteriële infecties te beheersen. Wekelijks baden in een benzoylperoxide shampoo zoals OxyDex, SulfOxyDex of Pyoben, samen met een vochtinbrengende spoeling zoals Avoderm of Perfect Coat, zal helpen uw hond comfortabeler te maken. Als uw hond een extreem droge huid heeft, kunt u een spray maken door de spoeling te verdunnen en uw hond dagelijks in te spuiten. Een vetsupplement kan ook gunstig zijn. Antibiotica zullen worden voorgeschreven om uitbraken van bacteriële infecties te behandelen.