Aanvallen worden veroorzaakt door een misfiring van neuronen in de hersenen die leiden tot oncontroleerbare spierspasmen en verlies van lichaamscontrole. Medicijnen die zijn ontworpen om aanvallen te behandelen, zijn gericht op het beperken van de frequentie van aanvalactiviteit, de ernst van de aanval en complicaties na een aanval.
Fenobarbital
- Fenobarbital is het meest voorgeschreven medicijn tegen aanvallen vanwege de kosten en effectiviteit. Bijwerkingen omvatten overmatige honger, dorst en urineren, sufheid, ataxie (zwakte van de achterpoten) en leverproblemen.
Kaliumbromide
- Historisch gezien is kaliumbromide in combinatie met Fenobarbital gebruikt, maar het wordt nu gebruikt als medicijn van eerste keus. De bijwerkingen zijn dezelfde als Fenobarbital, hoewel kaliumbromide geen leverproblemen veroorzaakt. Kaliumbromide is in verband gebracht met pancreatitis en megaoesofagus, beide levensbedreigende aandoeningen.
Gabapentine
- Gabapentine wordt gebruikt om sommige focale aanvallen bij honden te behandelen, maar het is duur en vereist frequente dosering. Gabapentine kan leverbeschadiging veroorzaken, maar andere bijwerkingen zijn minimaal.
Felbamataat
- Felbamataat is effectief gebleken bij het beheersen van partiële aanvallen bij honden. Felbamataat is duur en vereist frequente dosering. Bijwerkingen bij honden zijn onbekend.
Primidon
- Primidon en Fenobarbital zijn erg vergelijkbaar. Primidon heeft een groter risico op leverproblemen, dus het wordt minder vaak voorgeschreven, maar veelvoorkomende bijwerkingen zijn dezelfde als Fenobarbital.
