Huisdieren
Huisdieren
Wanneer de familiedog oogproblemen krijgt, denken huisdierbezitters zelden aan kanker als mogelijke oorzaak. Wanneer de dierenarts echter de diagnose oogkanker stelt, is het voor eigenaren noodzakelijk zich over deze ziekte te informeren, zodat ze weloverwogen beslissingen kunnen nemen.
Er zijn verschillende soorten oogneoplasmata, of kankers, die bij honden voorkomen, waaronder ooglidtumoren, tumoren van de slijmvliezen van het oog, melanoom van de uvea, uveaal lymfosarcoom en carcinoom van de oogkas. Oogkanker treft meestal oudere honden en kan langere tijd zonder symptomen verlopen tot de ziekte ver gevorderd is.
Tumoren van de oogleden en slijmvliezen van het oog bij honden bestaan meestal uit talgcellen, de zachte huidcellen die oliën op de huid afscheiden. Ze kunnen goedaardig of kwaadaardig zijn en worden voornamelijk gevonden bij bejaarde honden. Deze tumoren hebben vaak een kasseienachtig uiterlijk en kunnen samenhangen met afsluiting van de traanklier.
Kanker van de roze delen van het oog is vaak een langzaam groeiende tumor die het hoornvlies kan binnendringen en hoornvliesmatheid en glaucoom kan veroorzaken. Bij honden zijn deze tumoren relatief zeldzaam en worden ze meestal pas in een laat stadium van de ziekte gediagnosticeerd.
Melanoom bij honden vertoont zich als een verhoogde bruine of zwarte knobbel op de iris (het gekleurde deel van het oog) die in het witte deel van het oog uitsteekt. Deze tumoren groeien normaal gesproken langzaam en zaaien meestal niet uit.
Canien uveaal lymfosarcoom kan worden gezien als een verdikking van de iris met een daaraan gehechte niet-gepigmenteerde knobbel. Het kan leiden tot netvliesbloeding, netvlieszwelling en/of netvliesloslating. Vaak vertoont deze ziekte zich als een symptoom van betrokkenheid van andere organen.
Carcinoom in het oogbal van honden, hoewel relatief langzaam groeiend, is meestal kwaadaardig en het gevolg van de verspreiding van een adnocarcinoom uit de neus. Symptomen kunnen zijn: vooruitstulping van het derde ooglid, uitpuilen van de oogbal en pijn bij het openen van de mond. Bij schade aan de zenuwopticus wordt de pupil van het oog niet-reactief.
De meeste veterinaire behandeling van oogkanker bij honden omvat een of andere vorm van chirurgie. Een tumor van het ooglid kan worden verwijderd, waarbij huidtransplantaten de functionele integriteit van het verwijderde deel van het ooglid herstellen. Afhankelijk van het type en de grootte van de tumor, de locatie en de betrokkenheid van andere weefsels of organen in het lichaam van de hond, kan de behandeling ook een vorm van cryochirurgie omvatten – cryochirurgie bevriest en doodt de zieke weefsels. Indien mogelijk is stralingstherapie een optie. Dierenartsen raden vaak chirurgische verwijdering van het oog aan na de initiële diagnose van kanker.
De meeste dierenartsen zullen een reeks tests aanbevelen, waaronder een lichamelijk onderzoek, röntgenfoto's en bloedonderzoek voordat de behandeling van oogkanker bij honden wordt gestart. Deze tests worden gebruikt om de omvang van de oogkanker te bepalen, of er uitzaaiingen zijn en of er een onderliggende oorzakelijke ziekte is.
Honden met oogkanker hebben zelden een goede prognose. Deze kankers zijn meestal een ziekte van oudere honden, en zelfs met agressieve chirurgische therapie kunnen sommige uitzaaien naar andere delen van het lichaam. Dierenartsen schrijven vaak medicijnen voor om sommige ziekteverschijnselen te verlichten, maar zodra de kanker het centrale zenuwstelsel bereikt en het dier tekenen van neurologische schade vertoont, is euthanasie vaak de enige optie.