Huisdieren
Huisdieren
Parvovirus is een ziekte die honden van alle leeftijden treft, maar vooral puppy's, oude honden en honden met een verzwakt immuunsysteem. Honden en puppy's getroffen door parvovirus of "parvo," zoals het algemeen wordt genoemd, hebben een sterftecijfer van 50 procent. Dit artikel bespreekt parvovirus en zijn symptomen.
Niemand weet waar canien parvovirus vandaan komt, hoewel het in het begin van de jaren 1970 opdook. Sommigen hebben theoriseerd dat canien parvovirus eigenlijk een mutatie is van kattendistemper (feline panleukopenie virus), hoewel er geen bewijs voor is.
Parvovirus wordt opgelopen door direct contact tussen een geïnfecteerde hond en een andere hond, maar sommige honden zijn asymptomatisch (hebben geen symptomen van parvovirus) wanneer ze het oplopen en kunnen nog steeds dragers zijn voor anderen. Parvovirus wordt ook opgelopen door het innemen van feces en kan aanwezig zijn in grond lang nadat de feces is afgebroken en verdwenen is.
Symptomen van parvovirus verschijnen na een incubatieperiode van drie tot acht dagen. Honden die geïnfecteerd zijn met parvovirus kunnen het virus tot drie weken na het verdwijnen van de symptomen blijven afscheiden in hun feces.
Eén vorm van parvovirus is een infectie in het hart en het circulatie systeem, vooral bij puppy's jonger dan 6 weken. Bij parvovirus myocarditis (hart- en longinfectie), kan de puppy vochtophoping in de longen ervaren en moeite hebben met ademen, bloed en vloed ophoesten; zijn lippen kunnen blauw worden; en hij kan wegkwijnen en sterven.
Bij parvovirus gastro-enteritis (maag- en darm infectie), kan de puppy of hond braken en diarree (vaak slijm- en bloedvullend), uitdroging, een hoge koorts boven 103 F en gebrek aan eetlust hebben en kan hij zeer lethargisch zijn.
Parvovirus is te voorkomen met vaccinaties, en hoewel vaccinaties af en toe falen, is uw hond veel minder waarschijnlijk om parvovirus op te lopen als gevaccineerd dan zonder vaccinaties. Volg de aanbevelingen van uw dierenarts betreffende vaccinatieschema's.