Huisdieren
Huisdieren
Hypothyreoidisme is vrij zeldzaam bij miniatuur- of speelgoedrassen, en treft meest middengrote en grote honden, met bepaalde rassen vatbaarder dan andere. Onder de rassen die meest geneigd zijn tot hypothyreoidisme: Golden Retrievers, Duitse Doggen, Boxers, Dobermanns, Duitse herders, Rottweilers, Greyhounds, Cocker Spaniels, Beagles en Airedale Terriers. Schildklierstoornissen treffen reutjes en teefjes in ongeveer gelijke mate, hoewel gesterilseerde teefjes een hoger risico lopen dan ongestérilseerde, en ras honden vaker aangedaan zijn dan gekruiste honden.
Onder de symptomen van canien hypothyreoidisme zijn een aantal fysieke teken die in elke combinatie kunnen voorkomen. Deze kunnen omvatten: gewichtstoename, haaruitval, droge huid en verdikte, schilferige plekken op plaatsen waar haar is uitgevallen. De bont kan dof en vettig worden, en huidinfecties, oorontstekingen en onprettige huidgeuren kunnen terugkerende problemen worden. Verstopping, diarree en braken kunnen ook optreden bij hypothyreoidisme.
Een van de meest voorkomende symptomen is lethargie. Honden kunnen symptomen vertonen die lijken op depressie, veel meer slapen of liggen dan normaal. Vaak is zwakte een probleem, wat het activiteitsniveau verder verlaagt, evenals stijfheid en zure spieren. In ernste gevallen kan ademhaling belemmerd raken, wat normaal activiteit ontmoedigt. Een minder veelvoorkomend symptom, maar wel aanwezig bij sommige honden, is hyperactiviteit door hypothyreoidisme.
Canien hypothyreoidisme kan de bron zijn van gedragsveranderingen bij sommige dieren. Schildklierdisfunctie kan leiden tot humeurswisselingen en irritabiliteit, evenals ernstige angst. Ongeprovokeerde, onkenmerkende agressie kan vaak een probleem worden bij dieren met hypothyreoidisme, evenals destructief gedrag en incontinentie.
Sommige honden met schildklierdisfunctie kunnen periodes van desorientatie hebben, door sommige eigenaren beschreven als een trance-achtige toestand. Hangende oogleden kunnen een symptom zijn van canien hypothyreoidisme, evenals de plotselinge aanvang van epilepsie, vaak gekenmerkt door periodieke insulten.
Veel van deze tekens en symptomen kunnen ook door een aantal andere aandoeningen veroorzaakt worden, wat testen noodzakelijk maakt voor een conclusieve diagnose. Dierenartsen testen op hypothyreoidisme door bloed af te nemen en vervolgens de niveaus van diverse sleutelhormonen die door de schildklier worden gereguleerd te meten. Dieren met hypothyreoidisme zullen afwijkend lage niveaus van deze hormonen tonen en behandeling vereisen. Tegenwoordig zijn er diverse behandelopties beschikbaar, variërend van medicatie tot chirurgische oplossingen die de gezondheid en vitaliteit van dieren met canien hypothyreoidisme kunnen herstellen.