Huisdieren
Huisdieren
Wanneer de familiedog begint te krabben en haar uit te vallen, kan de reden allergieën zijn, maar het kunnen ook mijten zijn, een huidaandoening die op mensen kan worden overgedragen. Deze huidaandoening veroorzaakt door mijten wordt ook wel schurft genoemd. De enige manier om het zeker te weten, is door een diergeneeskundig onderzoek en diagnose. Gelukkig is er medicatie om schurft te behandelen.
Schurft bij honden is een ziekte veroorzaakt door verschillende soorten parasitaire mijten die in en op de huid en het haar van de hond leven. De mijten planten zich voort en voeden zich met afbrokkelende huid- en haarcellen en kunnen haaruitval, wonden en extreme jeuk veroorzaken, hoewel de symptomen variëren afhankelijk van de soort mijt die door de dierenarts is geïdentificeerd.
Sarcoptische schurft, of schabies, is extreem jeukend (pruritisch) bij honden en is besmettelijk voor zowel andere honden als mensen. Typische symptomen omvatten rode, korstachtige laesies op de oren, ellebogen en romp van het dier, en er kunnen wonden en infectie aanwezig zijn als gevolg van herhaald krabben van de jeuk.
Demodectische schurft leeft goedaardig in het lichaam van de meeste honden. Echter, als het immuunsysteem wordt aangetast door ziekte, andere parasieten of ondervoeding, kan het aantal mijten overmatig toenemen en haaruitval en rode vlekken veroorzaken. Voornamelijk gevonden op het gezicht en rond de ogen, mond en oren van de hond, jeuken deze rode vlekken niet, maar de hond kan huidinfecties hebben en koorts krijgen.
Bij honden met gelokaliseerde demodex (slechts een paar laesies), kunnen dierenartsen een anti-parasitair zalfje zoals Goodwinol of Canex aanbevelen om dagelijks op de laesies aan te brengen. Honden met de ernstigere gegeneraliseerde demodex (laesies over het hele lichaam met significant haaruitval) worden meestal behandeld met een reeks van drie tot zes Mitaban-dips in de dierenartsenpraktijk. De dip wordt op de vacht van de hond laten drogen, en de dierenarts kan ook aanbevelen om de huid met een antibioticum te behandelen om infectie te verlichten. De dips worden gewoonlijk herhaald in wekelijkse of tweewekelijkse intervallen.
De anti-parasitaire dips werken door de enzymproductie in de mijt te remmen die het toestaat te ademen, effectief het verstikkend. Herhaalde dips zijn nodig om de mijten te doden die diep in de huid van de hond zijn ingegraven.
Honden met sarcoptische schurft worden om de twee weken behandeld met een Paramite-dip tot de mijten niet meer onder een microscoop kunnen worden gezien. Bij volwassen honden kan de dierenarts ook een Paramite-stof aanbevelen die door de gehele vacht moet worden gewreven. Deze stof kan giftig zijn voor puppy's jonger dan 12 weken. Dierenartsen kunnen ook een antibioticum zoals Cephalexin voorschrijven voor honden met secundaire huidinfecties.
De beste manier om een hond te beschermen tegen elke vorm van schurft is om hem goed gevoed en gezond te houden met een intact immuunsysteem. Een gezonde hond niet in de buurt van een ander dier met schurft laten komen, zal ook elke overdracht van de ziekte voorkomen.
De enige manier om schurft bij honden te diagnosticeren is door een diergeneeskundige huidschraping of huidbiopt. Het dierenartspersoneel zal gewoonlijk een chirurgisch scalpel gebruiken om een diepe schraping te nemen van verschillende laesies van de hond en vervolgens het haar en de huidcellen onder een microscoop onderzoeken op levende mijten. De geïdentificeerde mijtensoort bepaalt de benodigde behandeling om het te doden. De huidschraping of biopt laat gewoonlijk een kleine, bloedige plek achter op de aangetaste laesies, maar deze zullen in de loop van de tijd en met antibiotica genezen. Na de behandeling zal de dierenarts gewoonlijk periodieke huidschrapingen aanbevolen om ervoor te zorgen dat de mijten niet zijn teruggekeerd.