Huisdieren
Huisdieren
De nieren zijn primair verantwoordelijk voor het verwijderen van metabolische afvalstoffen uit het bloed van de hond. Normaal functionerende nieren zouden deze producten derhalve uitscheiden in de urine. Wanneer de nieren van een hond falen, is het lichaam van de hond niet langer in staat om dergelijk afval te verwijderen. Het gevolg is dat dergelijke afvalstoffen in het lichaam van de hond blijven, wat een reeks ernstige problemen veroorzaakt die uiteindelijk kunnen leiden tot uremische vergiftiging.
Nierfalen treedt op bij honden wanneer hun nieren niet langer in staat zijn om goed te functioneren. Deze uitputtende aandoening wordt doorgaans aangetroffen bij oudere honden en kan elk ras treffen. De gemiddelde leeftijd waarop een hond wordt gediagnosticeerd met nierfalen is ongeveer 7 jaar voor grote honden en ongeveer 10 tot 14 jaar voor kleine honden; echter, over het algemeen kunnen honden van elke leeftijd worden getroffen.
Omdat de nieren niet langer in staat zijn om afvalstoffen te filteren en te verwijderen, zal de urine niet langer geconcentreerd zijn, maar eerder verdund en overvloedig lijken. De hond zal vaak compenseren door meer te drinken vanwege het hoeveelheid vochtverlies. Naarmate de aandoening vordert en de afvalstoffen ophopen, kunnen honden steeds lustelozer worden, minder geïnteresseerd in voedsel en kunnen ze episoden van zwakte, braken, diarree en een slechte adem hebben. Dit zijn over het algemeen tekenen van uremische vergiftiging.
Bij lichamelijk onderzoek van de hond zullen de meeste dierenartsen ook de volgende tekenen opmerken die typerend zijn voor nierfalen: bleke tandvlees dat op bloedarmoede duidt, onaangename adem door de ophoping van afvalstoffen, de typische vergrote buik door vocht, losse huid over de rug en schouderbladen die op uitdroging duiden, mondzweren en, soms, gezwollen ledematen door vochtretentie.
Nadat de hond een lichamelijk onderzoek heeft ondergaan, zal de dierenarts een reeks onderzoeken uitvoeren. Bloedonderzoek kan de aanwezigheid van twee afzonderlijke afvalstoffen rapporteren: bloed ureum stikstof (BUN) en creatinine. Een urineonderzoek kan een andere belangrijke test zijn om de juiste werking van de nieren te bepalen. Verschillende andere tests kunnen worden uitgevoerd om een diagnose van nierfalen te bevestigen of uit te sluiten.
Over het algemeen, hoe eerder de hond ondersteunende zorg krijgt, hoe beter de prognose. Hoewel er geen genezing is voor nierfalen, kunnen honden die in het vroegste stadium worden behandeld tot 4 jaar leven. Het is moeilijk te voorspellen hoe lang een hond met nierfalen kan leven; echter, door de reactie op de initiële behandeling te observeren en door langetermijn ondersteunende zorg te bieden, kunnen honden nog steeds enkele maanden of jaren van leven genieten.