Huisdieren
Huisdieren
Vestibulitis, of vestibulaire ziekte, is de ontsteking van de zenuwen die verantwoordelijk zijn voor het verbinden van het binnenoor van de hond met de hersenen. Wanneer dergelijke ontsteking optreedt, geloven eigenaren vaak dat hun hond het slachtoffer was van een ernstige aanval of zelfs een beroerte. Gelukkig is de prognose doorgaans niet zo somber, met de schuldige vaak een tijdelijke stoornis die voortkomt uit de ouderdom.
Vestibulitis bij honden kan centraal of periferiaal zijn. Wanneer het het binnenoor aantast, wordt het perifere vestibulaire ziekte genoemd, en wanneer het de hersenen aantast, wordt het centrale vestibulaire ziekte genoemd.
Honden die lijden aan vestibulaire ziekte kunnen de volgende symptomen ontwikkelen: het scheefhouden van het hoofd, oogbewegingen van de ene naar de andere kant, duizeligheid, ongecoördineerde gang, misselijkheid, eetlustverlies, vallen en rollen. Deze symptomen worden vaak verward met canine beroertes en aanvallen.
De oorzaken kunnen verschillend zijn, inclusief maar niet beperkt tot: binnenoorinfectie, ouderdom, lage schildklierwaarden, sommige oormedicijnen, herseninfecties en tumoren. Vaak wordt er geen echte bekende oorzaak gevonden, dus de aandoening wordt 'idiopathisch' genoemd.
De behandeling hangt af van de onderliggende oorzaak. Oorinfecties moeten worden behandeld, schildklierwaarden moeten worden aangepast met schildkliermedicatie, oormedicijnen die toxicose veroorzaken moeten worden gestopt, en tumoren moeten worden verwijderd, indien haalbaar. Behandeling voor idiopathische of geriatrische vestibulaire ziekte wordt vaak behandeld met medicijnen om misselijkheid en duizeligheid te verminderen.
Veel gevallen van geriatrische vestibulaire stoornissen verbeteren over het algemeen binnen een paar weken. In sommige gevallen kan een permanent scheefhouden van het hoofd blijven. De prognose voor alle andere vormen van vestibulaire ziekte varieert afhankelijk van de oplossing van de onderliggende oorzaak.