Huisdieren
Huisdieren
Incidenteel braken biedt een normale en natuurlijke manier voor het lichaam van uw hond om ongewenste materialen kwijt te raken die hij mogelijk heeft gegeten. Hoewel incidenteel braken geen reden tot bezorgdheid is, als uw hond herhaaldelijk braakt of als het braken gepaard gaat met diarree, lethargie of veranderingen in haar gedrag, moet u zo snel mogelijk contact opnemen met uw dierenarts. Het behandelen van het braken van uw hond met medicatie of andere stappen hangt grotendeels af van de oorzaak van het braken.
In de meeste gevallen kunt u uw hond thuis behandelen door ongeveer 24 uur voedsel achter te houden om het systeem van uw hond tot rust te laten komen. Elke 4-6 uur geef uw hond ofwel Nutri-Cal of ahornsiroop (als hij het niet wil eten, wrijf het dan op zijn tandvlees). Als u ahornsiroop geeft, geef dan één eetlepel per 15 lbs van het gewicht van uw hond.
Om uitdroging te helpen voorkomen, voeg ongearomatiseerde Pedialyte toe aan het water van uw hond. Als uw hond niet wil drinken, bied dan heldere bouillon, bouillon of heldere niet-citroensap aan.
Na de initiële 24 uur, bied uw hond kleine (eerst heel kleine en werk er naartoe toe) hoeveelheden licht voedsel aan. Witte rijst met gewone kip (huidloos), kaas of gekookte hamburger werkt het beste. Houd uw hond drie dagen op dit dieet, voed haar drie kleine maaltijden per dag; begin daarna langzaam het reguliere voedsel van uw hond toe te voegen aan het zelfgemaakte mengsel en schakel geleidelijk over naar het reguliere dieet (faserend het zelfgemaakte mengsel uit) gedurende een periode van 3-5 dagen.
Uw dierenarts kan aanbevelen om uw hond Pepto-Bismol, Pepcid of een ander vrij verkrijgbaar medicijn te geven om misselijkheid te bestrijden. Diphenhydramine (Benadryl) is vaak nuttig bij het behandelen van misselijkheid, reissiekte en een verscheidenheid aan huidproblemen. Dramamine of Bonine zijn ook nuttig voor honden die lijden aan reissiekte. Voordat u uw hond een vrij verkrijgbaar medicijn geeft, raadpleeg dan uw dierenarts, aangezien ze bepaalde aandoeningen kunnen verergeren of kunnen wisselwerking vertonen met andere medicijnen.
Afhankelijk van de aandoening van uw hond, kan uw dierenarts overwegen om een anti-misselijkheidsmedicijn voor te schrijven. Sommige van deze medicijnen worden toegediend door injectie of intraveneus. Anderen zijn in tabletvorm en kunnen regelmatig thuis worden gegeven. Reglan (metoclopramide) werkt door te helpen bij het corrigeren van motiliteitsstoornissen (die misselijkheid en braken kunnen veroorzaken omdat voedsel "poolt" in de maag) en het herstellen van de normale samentrekkingen van maagspieren.
Een nieuw medicijn van Pfizer Animal Health is net goedgekeurd voor gebruik. Cerenia (maropitant citraat) wordt voorgeschreven voor honden die lijden aan reissiekte en kan ook nuttig zijn bij het behandelen van acute braakaanvallen, omdat het de braaksignalen van uw hond blokkeert.
Andere medicijnen omvatten dolastron, maropitant, ondansetron en chlorpromazine. Alle voorgeschreven medicijnen moeten worden toegediend door een dierenarts en zijn gericht op het beheersen van braken en het minimaliseren van ongemak, uitdroging en erosie van de slokdarm van uw hond door maagzuren.
Sommige aandoeningen vereisen dierlijke interventie. Uw dierenarts wil misschien een ontlastingsmonster om eventuele parasieten, coccidia of Giardia uit te sluiten. Bloedonderzoek kan helpen om infectie uit te sluiten (die waarschijnlijk zou worden behandeld met antibioticabehandeling), en röntgenfoto's zullen eventuele obstructies uitsluiten. Afhankelijk van de algehele conditie van uw hond en de resultaten van het testen van uw dierenarts, kan uw hond ziekenhuisopname nodig hebben om intraveneuze vloeistoffen toe te dienen en andere anti-misselijkheidsmedicijnen toe te dienen.
Als de aandoening van uw hond verergert of niet verbetert binnen 24 uur, raadpleeg dan uw dierenarts om de beste actie te bepalen. Als uw hond symptomen vertoont zoals buikpijn, opgeblazen buik en mislukte pogingen om te braken, zoek dan onmiddellijk medische hulp, omdat dit een teken kan zijn dat uw hond lijdt aan GDV (maagdilatatie volvulus), ook wel buikopblazing genoemd, een potentieel levensbedreigende aandoening. Als u vermoedt dat uw huisdier een giftige stof heeft gegeten, neem dan onmiddellijk contact op met uw dierenarts.