Huisdieren
Huisdieren
Net als bij mensen zijn tanden een belangrijk onderdeel van de anatomie van de labrador puppy. Ze zijn niet alleen nodig voor eten en spijsvertering, maar zijn ook een vorm van bescherming en kunnen de tong vochtig houden. De conditie van de melk- of "deciduze" tanden van een puppy kan wijzen op de algehele gezondheid van de puppy. Gezonde, goed geplaatste tanden betekenen vaak een gezonde puppy.
De meeste dierenartsen controleren bij elk onderzoek de tanden van een puppy. Een labrador puppy ontwikkelt meestal wat een "schaar" beet wordt genoemd – de bovenste tanden overlappen de onderste tanden nauw. Als om een of andere reden de beet verstoord is, kan de puppy mogelijk niet goed kauwen en zijn voedsel verteren. Bruine, verkleurde tanden kunnen betekenen dat de puppy moeilijke hondsdolheid heeft gehad en is behandeld met antibiotica. Dierenartsen zullen ook naar tandsteen en tandvleesontsteking kijken. De vroege ontwikkeling van deze ziekten kan leiden tot systemische bacteriële infectie en zelfs hartaandoeningen bij de lab puppy. Naarmate de blijvende tanden verschijnen, moet de dierenarts ook controleren op behouden deciduze tanden – melktanden wortels die niet reabsorberen en op hun plaats blijven. Deze behouden tanden kunnen de vormgeving van de mond van de puberende lab veranderen en leiden tot beetverstoring en parodontale ziekte.
Lab puppy's zullen hun 28 deciduze, of melk, tanden laten zien drie tot vier vóór het spenen begint. Ze hebben zes snijtanden, twee hoektanden en zes premolaren op zowel de bovenkaak (maxilla) als de onderkaak (mandibel). Snijtanden bevinden zich in het midden van de boven- en onderkaak en worden gebruikt voor fijn knagen. De hoektanden zijn de lange, puntige tanden aan weerszijden van de snijtanden. Ze worden gebruikt voor het scheuren en trekken van vlees. De drie premolaren bevinden zich achter de hoektanden in alle vier hoeken van de mond en worden gebruikt voor kauwen. Labrador puppy's ontwikkelen geen kiezen totdat de volwassen, of blijvende, tanden beginnen te verschijnen.
De deciduze tanden bij een puppy hebben kortere wortels die resorberen naarmate de puppy ouder wordt en de blijvende tanden beginnen te breken. De snijtanden en hoektanden van een labrador hebben één wortel, en de wortels van de hoektanden zijn veel langer dan alle anderen in de mond. Premolaren hebben één tot drie wortels, en de opkomende kiezen zullen drie wortels hebben en veel groter zijn.
Puppy's worden zonder tanden geboren, voornamelijk om de tepels van de moeder te beschermen tegen knabbelen en bijten. Binnen drie tot vier weken na de geboorte zullen de deciduze tanden beginnen te verschijnen. Gedurende deze tijd zal de labrador puppy beginnen te kauwen en op zijn nestgenoten te bijten. Op ongeveer 13 tot 16 weken leeftijd zullen de volwassen tanden beginnen te breken, waardoor de deciduze tanden uit de mond worden geduwd. Eigenaren kunnen deze melktanden op de vloer of in hondenbeddengoed vinden, maar meestal slikt de puppy ze gewoon door. Dit is geen reden tot bezorgdheid omdat ze gemakkelijk door het spijsverteringsstelsel gaan. Alle 42 volwassen tanden zouden volledig doorgebroken moeten zijn op zeven tot negen maanden leeftijd.
Het is belangrijk om te onthouden dat, tijdens de doorkomende tandjesperiode, de puppy op alles zal kauwen en bijten wat ze comfortabel vindt om de pijn in hun tandvlees te verlichten. Dit is bijzonder waar voor labradors, omdat ze, als vogelhonden, zijn gefokt om bijzonder gevoelige bekken te hebben om wild te dragen zonder het vlees te beschadigen. Dierenartsen raden eigenaren vaak aan om de groeiende puppy een zachte, synthetische bot of kauwspeelgoed te geven om kauwen op meubels of schoenen te ontmoedigen. Dierenbotten worden niet aanbevolen omdat rundvleesbotten de net opkomende volwassen tanden kunnen breken en kippen- of kalkoenbotten vaak zullen splijten en scherven in de maag en darmkanaal zullen sturen.