Huisdieren
Atlanto-axiale subluxatie is een aandoening bij honden waarbij er instabiliteit is tussen de eerste en tweede wervel in hun nek. Kleinere honden zijn gevoeliger voor deze pijnlijke aandoening. De naam komt van de wervels die het aantast: de eerste wervel wordt de "atlas" genoemd en de tweede de "axis".
Trauma aan de nek is de meest voorkomende oorzaak. Sommige honden worden geboren met afwijkingen in hun nek die hen gevoeliger maken voor deze aandoening, dus het zou iets kunnen zijn als van een bed of meubelstuk springen, of spelen met een persoon of een andere hond.
Het primaire symptoom is nekpijn, die erger wordt wanneer de hond zijn nek beweegt. De aandoening kan zwakte in de poten en zelfs verlamming veroorzaken, dus de hond kan onhandig worden of onvermogend om te lopen.
Diagnose begint meestal met een lichamelijk onderzoek dat het buigen van de nek omvat, het in de gaten houden van tekenen van pijn en het observeren hoe de hond loopt, als dat kan. Als symptomen van atlanto-axiale subluxatie aanwezig zijn, zal de dierenarts röntgenfoto's van de nek van de hond maken. Dit houdt in dat de hond onder algehele narcose wordt geplaatst.
Als de pijn niet ernstig is en er geen verlamming is, kan de dierenarts ervoor kiezen om indien mogelijk een operatie te vermijden. De behandeling zou dan bestaan uit het plaatsen van de hond in een nekkraag tot zes weken en het opsluiten van de hond in een kleine kooi gedurende enkele weken om ervoor te zorgen dat hij rust. De hond kan ook steroïden of andere ontstekingsremmers krijgen.
Als de symptomen ernstig zijn, of als ze aanhouden of terugkeren na het proberen van niet-chirurgische behandelingen, zal er een operatie nodig zijn om het gewricht tussen de twee wervels te stabiliseren. Dit kan worden gedaan met draden, hechtingen, pinnen of bottransplantaties, afhankelijk van de hond, de ernst van de aandoening en de voorkeuren van de chirurg. Vanwege de nabijheid van de ruggengraat, is er een risico op verlamming of zelfs de dood als complicatie van de operatie.