Wanneer een van onze huisdieren pijn heeft, nemen we contact op met de plaatselijke dierenarts voor advies over hoe we het comfortabeler kunnen maken. Rimadyl is een medicijn dat kan helpen de pijn te verlichten en is goedgekeurd voor gebruik bij honden. Ondanks het succes als pijnstiller heeft Rimadyl wel grote bijwerkingen die moeten worden aangepakt.
Wat is Rimadyl?
- Rimadyl, ook bekend als carprofén, is een non-steroïde anti-inflammatoir (NSAID) medicijn geproduceerd door Pfizer Incorporated. Rimadyl wordt voorgeschreven door dierenartsen voor pijn en ontsteking die kunnen worden geassocieerd met artritis of orthopedische chirurgie. Volgens Rimadyl.com is het medicijn verkrijgbaar in drie vormen: tabletten, kauwtabletten en een injectievorm die vóór de operatie wordt gebruikt.
Vroege bijwerkingen
- Volgens de Dog Arthritis Care Guide is Rimadyl geassocieerd met verschillende vroege bijwerkingen die onmiddellijk aan de dierenarts van je hond moeten worden gemeld als ze optreden. Eetlustverlies, veranderingen in stoelgang en urineren zijn niet altijd een oorzaak voor bezorgdheid. Als je hond enkele dagen weigert te eten en continu last heeft van diarree en moeite met urineren, is medische interventie nodig om gevaarlijke en soms dodelijke gezondheidssituaties te voorkomen.
Maagproblemen
- De anti-inflammatoire eigenschappen van Rimadyl kunnen een tol eisen van de maag van een hond. Net zoals NSAIDs bekend staan om het aantasten van het maagslijmvlies bij mensen, kan Rimadyl hetzelfde probleem veroorzaken bij honden. Feitelijk rapporteert Cesar Millan Incorporated dat de meest voorkomende bijwerking die wordt geassocieerd met Rimadyl maagzweren is. De ontwikkeling van een bloedend maagzweer is ook een mogelijkheid tijdens het gebruik van Rimadyl. Bij een bloedend maagzweer kunnen bloedvaten barsten en in het spijsverteringskanaal terechtkomen, wat bloedige ontlasting veroorzaakt. De bron van de bloeding moet worden gevonden en gecorrigeerd om massale bloedingen te voorkomen die tot de dood kunnen leiden.
Nieren
- Rimadyl is geassocieerd met acute nierziekte, resulterend in acute nierfalen. Volgens Pet Education.com treedt acute nierziekte plotseling en zonder waarschuwing op. Verhoogde dorst samen met overmatig drinken uit de waterbak kan het eerste teken zijn dat nierziekte is ontstaan. Hoewel het niet urineren mogelijk is, ervaren sommige honden een toename van het urineren. Deze aandoeningen kunnen zich snel ontwikkelen tot acute nierfalen, wat dodelijk kan zijn. Behandeling met intraveneuze elektrolyten om uitdroging om te keren is meestal de eerste stap bij het corrigeren van de situatie.
Lever
- Pet Place.com rapporteert dat Rimadyl ook gevaarlijke effecten op de lever kan hebben. Ernstige leverbeschadiging kan leiden tot geelzucht, wat ertoe leidt dat de huid verkleurt en geel wordt. Geelzucht kan ook het tandvlees aantasten en de witten van de ogen geel doen worden; een aandoening die sclera wordt genoemd. Spiertrillingen en zwakte kunnen zich ook ontwikkelen als gevolg van leverbeschadiging, samen met bloedingsproblemen en een opgeblazen buik. Lever symptomen die onbehandeld blijven, kunnen zich ontwikkelen tot volledig leverfalen, wat dodelijk kan zijn.
Voorzorgsmaatregelen
- Rimadyl is niet veilig voor elke hond, en er moet een zorgvuldige medische evaluatie worden uitgevoerd voordat het gebruik van het medicijn wordt overwogen. Pet Care Rx legt uit dat Rimadyl niet wordt aanbevolen voor honden die een geschiedenis van overgevoeligheid hebben. Ook, als je hond zwangere of lacterende is, moet Rimadyl worden vermeden totdat de zwangerschap voorbij is en de puppy's volledig zijn gespeend. Honden die lijden aan maag- of darmstoornissen mogen ook geen Rimadyl voorgeschreven krijgen.
