Huisdieren
Huisdieren
Pneumonitis is infectie of ontsteking van de longen. Als de infectie ertoe leidt dat vocht in de longen ophoopt, heeft de hond longontsteking. Met een snelle behandeling--die de juiste medicatie omvat--heeft uw hond een goede kans op herstel.
Het type behandeling voor hondenlongontsteking hangt af van of uw hond viraal of bacterieel longontsteking heeft. Viracte behandeling richt zich op ondersteunende zorg, zoals intraveneuze vloeistoffen, rust en medicatie om de hond te helpen ademen; bacterieel longontsteking wordt behandeld met antibiotica, intraveneuze vloeistoffen, ademhalingsmedicatie en rust.
Expectorantia zoals guaifenesin helpen het vocht dat zich in de longen ophoopt te verwijderen. Het maakt hoesten productiever en helpt uw hond slijm op te hoesten. Uw dierenarts kan het in haar praktijk toedienen, of ze kan het voorschrijven voor thuiszorg. Het belangrijkste bijwerkingseffect is slaperigheid.
Bronchodilatatoren, inclusief theofylline, aminofylline, pentoxifylline en terbutaline, worden gebruikt om de spieren rond de luchtwegwanden te ontspannen voor een gemakkelijkere ademhaling. Het gebruik van deze medicijnen bij honden is controversieel, omdat bronchodilatatoren bij honden vaak weinig effect hebben en nerveusheid, braken en sufheid kunnen veroorzaken.
Uw dierenarts kan een diureticum zoals furosemide voorschrijven. Diuretica helpen overtollig vocht uit de longen te transporteren door de behoefte van de hond om te plassen te verhogen. Diuretica mogen niet worden gebruikt bij dieren met nierschade of die uitgedroogd zijn. Bijwerkingen omvatten verhoogde dorst, zwakte, braken, slaperigheid, rusteloosheid en onregelmatige hartslag.
Cefalosporinen en breed-spectrum penicillines zijn doorgaans de eerste antibiotica die worden gebruikt om bacterieel longontsteking te behandelen. Ze hebben minder bijwerkingen dan andere en ruimen de infectie doorgaans binnen drie weken op. Als cefalosporinen en breed-spectrum penicillines ondoeltreffend blijken, kan uw dierenarts Gentamicine voorschrijven. Het heeft hardere bijwerkingen en mag niet worden gebruikt voor matige gevallen van longontsteking. Als uw hond een antibiotica-resistente stam van longontsteking heeft, kan uw dierenarts kiezen voor Baytril of een van de fluorquinolonen. Deze medicijnen zijn effectief, maar kunnen het kraakbeen beschadigen, vooral bij jongere honden.