Huisdieren
Braken bij zoogdieren wordt gecontroleerd door een deel van de hersenen genaamd het emetische centrum. Omdat honden goed ontwikkelde emetische centra hebben die reageren op hormonale, neurale en chemische prikkels, kunnen talloze factoren hen doen braken. De af en toe voorkomende braakbui is meestal geen reden tot bezorgdheid, maar onmiddellijke dierenartsbehandeling is verstandig voor honden die bloed braken, koorts hebben, lijden aan buikopblazing of niet kunnen ophouden met braken.
Hoewel vaak door elkaar gebruikt, verwijzen de termen "braken" en "teruggeven" naar verschillende verschijnselen. Honden die kort na het eten voedsel uitspugen, geven meestal hun voedsel terug. Teruggegeven voedsel lijkt onverteerd en komt vaak als een enkele buisvormige massa eruit -- soms honden zullen het teruggegeven voedsel opeten. Braken, zoals uitgelegd door dierenarts Becky Lundgren op VeterinaryPartner.com, is de krachtige verdrijving van voedsel uit de maag of darmen. Tenzij ze projectiel braken, wat meestal zonder waarschuwingssignalen optreedt, vertonen honden vaak tekenen dat ze misselijk zijn onmiddellijk vóór het braken. Tekenen van misselijkheid omvatten kwijlen, stijf staan of angstig gedrag. Tijdens het proces, braken honden vaak heffen en hoest- of kokkelgeluiden produceren.
Honden die eenmaal braken en snel terugkeren naar goede gezondheid, worden gezegd acuut braken te vertonen. Acuut braken kan om verschillende redenen optreden, waaronder een lichte maagvirus of een verandering in voedsel, en de meeste zijn geen reden tot bezorgdheid. In tegenstelling tot chronisch braken, dat bijna altijd op een onderliggende aandoening wijst, zoals bilieus braksyndroom, wat honden doet braken wanneer hun maag leeg is. Dit is vooral waar als het braaksel uitsluitend bestaat uit gal, slijm of schuim; een bezoek aan de dierenarts is op zijn plaats als uw hond deze symptomen vertoont.
De potentiële oorzaken van teruggeven en braken variëren van relatief onschadelijk, zoals te snel eten of te veel menselijk voedsel, tot zeer ernstig, waaronder obstructies, nierfalen en vergiftiging. Volgens de American Society for the Prevention of Cruelty to Animals, honden die eenmaal braken, en dan normaal eten en ontlasten, zijn zelden een reden tot bezorgdheid. Raadpleeg echter uw dierenarts als uw hond langer dan 24 uur braakt. Bovendien, als het braken wordt vergezeld door beven, gewichtsverlies, inappetentie, diarree of een verandering in de dorst of urinatie van uw hond, laat uw dierenarts hem dan onderzoeken om ervoor te zorgen dat hij niet ernstig ziek is. Breng uw hond onmiddellijk naar de dierenarts wanneer hij braakt en lijdt aan koorts, bloed braakt of buikpijn of buikopblazing vertoont.
Parvovirus, distemper en coronavirus zijn allemaal ernstige ziekten die braken bij honden kunnen veroorzaken, hoewel dit doorgaans ziekten zijn van jonge puppy's die nog niet zijn gevaccineerd of sterke immuunsystemen hebben ontwikkeld. Interne orgaanproblemen, zoals die voortvloeien uit leverziekte, pancreatitis en diabetes, kunnen ook braken veroorzaken. Sommige volgroeide, niet-gesteriliseerde teefjes ontwikkelen een infectie van de baarmoeder, genaamd pyometra, die braken kan veroorzaken. Hoewel zeldzaam, is kanker een andere potentiële oorzaak van braken. Hoewel een veelvoorkomende bijwerking van chirurgie, raadpleeg altijd uw dierenarts als uw hond postoperatief braken vertoont. Een van deze ziekten vereist dierenartsbehandeling.
Sommige honden vertonen een neiging om gras te eten en kort erna terug te geven of te braken. Terwijl dierenartsen de reden niet begrijpen waarom honden dit doen, is het onwaarschijnlijk dat het op zichzelf een probleem veroorzaakt. Het kan zijn dat honden gras eten wanneer ze zich misselijk voelen, of ze doen het gewoon wanneer ze verveeld of nieuwsgierig zijn. Niet alle honden die gras eten, braken erna. Volgens WebMD, braken minder dan 25 procent van de honden na het eten van gras.
Terwijl sommige honden bijna alles kunnen verteren wat ze in hun mond stoppen, ervaren andere maagdarmklachten wanneer hun dieet niet eenvoudig en consistent is. Dit kan soms ertoe leiden dat honden braken na een verandering in voedsel. Dienovereenkomstig is het raadzaam om uw hond langzaam van het ene voedsel naar het andere over te laten, door geleidelijk steeds grotere porties van het nieuwe voedsel met het oude voedsel te mengen.
Braken is zwaar voor het spijsverteringsstelsel van een hond. U moet het voedsel onthouden gedurende zes tot 48 uur voordat u hem weer voedt. Vaak zijn ze blij om te gehoorzamen, omdat honden soms hun eetlust verliezen voor een paar uur na braken. Zorg er altijd voor dat uw hond na braken toegang heeft tot vers water zodat hij kan rehydrateren. Ervan uitgaande dat uw hond snel herstelt en zijn eetlust lijkt teruggekeerd, bied hem dan kleine maaltijden van makkelijk verteerbaar voedsel. Gekookte kip en gekookte rijst vormen een goede eerste maaltijd.