Huisdieren
Huisdieren
Honden hebben twee kleine bijnieren, een aan elke nier. Onder de hormonen die ze produceren, bevindt zich cortisol, een stresshormoon om honden te helpen omgaan met ziekte, gevaar en letsel. Honden met bijnierziekte produceren te veel of te weinig cortisol. Bijnierziekte resulteert doorgaans uit bijnier- of hypofysetumoren, maar kan soms optreden als een hond corticosteroïden krijgt om een andere aandoening te behandelen. Behandelingen van bijnierziekte omvatten chirurgie, voorgeschreven medicatie, kruiden en homeopathie.
Hypofysetumoren zijn, volgens de Chastain Veterinary Medical Group, de belangrijkste oorzaak van bijnierziekte bij honden. Gelegen net onder de hersenen, produceert de hypofyse AHCT, wat de bijnieren signaleert om cortisol te produceren. Als een hypofysetumor de afgifte van te veel AHCT veroorzaakt, zullen de bijnieren reageren met overmatig cortisol, wat leidt tot de ziekte van Cushing. De meest voorkomende bijniertumoren bij honden worden functionele tumoren genoemd. Ze stimuleren de bijnierfunctie, wat leidt tot over-afscheiding van hormonen. Een functionele tumor kan groter worden dan de bijnier die ze aantast. Deze tumoren zijn geassocieerd met de ontwikkeling van andere bijnierziekten. Feochromocytomen zijn zeldzame en meestal goedaardige tumoren van de bijniermerg, die meestal honden ouder dan 10 jaar treffen. Ze zijn moeilijk te diagnosticeren omdat hun symptomen lijken op die van veel andere ziekten, inclusief bijniergerelateerde ziekte van Cushing, lever- en nierziekte, en diabetes. Honden met deze tumoren kunnen eten en drinken weigeren en overmatig plassen. Ze houden ook vocht vast, ontwikkelen hoge bloeddruk en worden lusteloos en zwak.
De ziekte van Addison, of hypoadrenalcorticisme, treedt op wanneer de bijnieren van een hond niet genoeg cortisol produceren. Primaire en secundaire ziekte van Addison treden op vanwege storingen in de bijnieren, terwijl atypische ziekte van Addison het gevolg is van de hypofyse die niet voldoende AHCT produceert. Immuun gerelateerde bijnierbeschadiging en medicijnen die worden gebruikt om de ziekte van Cushing te behandelen, kunnen ook de ziekte van Addison veroorzaken. Symptomen, die in de loop van de tijd kunnen fluctueren, omvatten vermoeidheid, zwakte in de achterhand, gewichtsverlies en eetlustverlies, en spijsverteringsproblemen, inclusief braken en diarree. Gevorderde ziekte van Addison veroorzaakt een potentieel dodelijke kaliumophoping, met geassocieerde hart- en nierproblemen bekend als Addisoniaanse crisis.
De tegenhanger van de ziekte van Addison, de ziekte van Cushing treedt op bij honden die te veel stresshormonen produceren. Hypofyse- of bijniertumoren zijn de meest voorkomende oorzaken. Honden die corticosteroïden krijgen om andere ziekten te behandelen, kunnen echter iatrogene ziekte van Cushing ontwikkelen naarmate de cortisolproductie van hun bijnieren stilvalt om te compenseren. Klassieke symptomen van de ziekte van Cushing zijn overmatige dorst en urineren, en haaruitval van de romp.
Chirurgie wordt zelden uitgevoerd bij honden met bijnierziekte gerelateerd aan hypofysetumor. Ze worden in plaats daarvan behandeld met medicatie om de hormoonspiegels van hun bijnieren te verbeteren of te verminderen. Honden met primaire en secundaire ziekte van Addison hebben medicatie nodig om hun elektrolyten, inclusief kalium, in balans te houden. Deze honden – en honden met atypische ziekte van Addison – hebben cortisol vervanging nodig, waarvoor prednison het meest wordt voorgeschreven. Chirurgie om goedaardige bijniertumoren te verwijderen wordt veel gebruikt bij honden met de ziekte van Cushing, en in veel gevallen lost het het probleem op. Bijna 80 procent van de honden met de ziekte van Cushing heeft echter symptomen gerelateerd aan de hypofyse die behandelbaar zijn met medicatie: Lysodren werkt door bijnierweefsel te vernietigen om de cortisolproductie te verminderen, en Ketoconazole verstoort de synthese van stresshormonen (zie Bronnen).
Homeopathie behandelt de individuele symptomen van elke hond die lijdt aan bijnierziekte, in plaats van te proberen de ziekte zelf te genezen. Homeopathische middelen voor bijnierziekte omvatten mercurius, hepar, sulphur, astralagus en arcsenicum om dorst, huid- en spijsverteringsproblemen te verlichten. Astralaglus en arcsenicum, samen met homeopathische preparaten van paardenbloem en klaproos, zijn nuttig bij het behandelen van symptomen van de ziekte van Addison. Zoetwortel, waarvan wordt gedacht dat het de productie van bijniercorticosteroïden stimuleert, kan ook helpen bij honden die lijden aan de ziekte van Addison (zie Bronnen).