Huisdieren

#  >> Huisdieren >  >> Honden >> Hondengezondheid

Bijwerkingen van cefalexine bij huisdieren

 

Bijwerkingen van cefalexine bij honden en katten

Dierenartsen schrijven cefalexine voor om bacteriële infecties bij katten en honden te behandelen, namelijk huid-, wond-, bot- en blaasinfecties, en longontsteking. Het medicijn werkt door bacteriën te remmen bij het ontwikkelen van een duurzame celwand, waardoor de bacteriën sterven. Cefalexine beschermt niet tegen parasieten, mijten, virussen of schimmels. Net als elk voorgeschreven medicijn heeft cefalexine het potentieel om een verscheidenheid aan bijwerkingen te veroorzaken.

Braken

Braken is de meest voorkomende bijwerking bij zowel katten als honden. Het is geen symptoom van een grotere ziekte, noch is het vaak een reden tot bezorgdheid; braken betekent simpelweg dat het dier gevoelig is voor cefalexine. In geval van overmatig braken, of braken dat vervelend of pijnlijk lijkt voor het dier, moet een dierenarts worden geraadpleegd.

Diarree

Net als veel oraal toegediende antibiotica, is het niet ongebruikelijk dat huisdieren een milde case van diarree en/of misselijkheid ontwikkelen bij het innemen van het medicijn, hoewel dit voor het grootste deel een zeldzame gebeurtenis is. Als deze symptomen gedurende een langere periode aanhouden, meld dit dan aan een dierenarts.

Allergische reacties

Allergische reacties op cefalexine zijn niet ongebruikelijk – namelijk jeuk, bulten, uitslag, zwelling van de lippen, tong of gezicht, en ademhalingsmoeilijkheden. Zoek veterinaire aandacht als het huisdier een allergische reactie vertoont.

Bijwerkingen specifiek voor honden

Cefalexine kan overmatig kwijlen bij honden veroorzaken, evenals snelle ademhaling en prikkelbaarheid.

Bijwerkingen specifiek voor katten

Katten kunnen vatbaar zijn voor het ontwikkelen van koorts, en zo ja, moeten ze naar een dierenarts worden gebracht voor verder onderzoek.

Voorzorgsmaatregelen

Cefalexine mag niet worden toegediend aan huisdieren met overgevoeligheid of een bekende allergie voor het medicijn. De standaarddosis is 10 tot 15 milligram per pond, oraal elke acht tot 12 uur voor zowel katten als honden. Om te voorkomen dat het dier resistentie tegen het medicijn ontwikkelt, moet het behandelingsplan dat door de dierenarts is geïmplementeerd, tot voltooiing worden uitgevoerd, zelfs als het huisdier merkbaar beter begint te voelen. Bijwerkingen kunnen worden gemeld bij de Food and Drug Administration op 800-FDA-1088.

Copyright Huisdieren alle rechten voorbehouden

© nl.xzhbc.com