Huisdieren
Huisdieren
Roos is een schimmelinfectie die de huid van een hond aantast. Het wordt overgedragen door sporen die in de grond of op aangedane honden worden gevonden. Meestal kunnen sporen op vrijwel elk oppervlak worden gevonden waar een met roos geïnfecteerde hond in contact komt: op de tapijt, op trimgereedschappen, op speelgoed en op meubels. Misschien het meest relevante aspect van roos is hoe gemakkelijk het overgedragen wordt aan andere honden en mensen, vooral kinderen.
Voordat u probeert roos te behandelen, is het belangrijk de symptomen te herkennen die een infectie kenmerken. Roos mag niet verward worden met andere huidaandoeningen, zoals demodectische roigne, een zwartevliegbete of een infectie van de haarfollicelen. Ideaal wordt roos door een dierenarts gediagnosticeerd via een huidcultuur. De naam roos ontstaat uit de verschijning van de letsels op aangedane honden. Meestal nemen de letsels de vorm aan van een ronde cirkel zonder haar. Het centrum van het letsel vertoont vaak schilferende huid terwijl het omringende gebied als een rode cirkel lijkt. Het haar rond de letsels kan vaak een groenachtige tint aannemen onder UV-licht. Roosletsels jeuken niet. Echter, wanneer het letsel verergerd wordt door een infectie, kan de hond gedwongen voelen om het gebied te likken en te scharrelen. De meest voorkomende oorzaak van roos is een schimmel bekend als Microsporum canis.
Hoewel milde gevallen van roos zich doorgaans vanzelf oplossen binnen drie tot vier maanden, moet de aandoening nog steeds behandeld worden om overdracht aan mensen en andere honden te voorkomen. Een goed startpunt is het knippen van het haar rond de letsels. Dit doet veel om de schimmel te voorkomen zich naar andere delen van de huid van de hond uit te breiden. Deze knipbeurten moeten herhaald worden zodra het haar weer langer wordt. Omdat de sporen op haar leven, is het imperatief om het geknipt haar te verwijderen en zorgvuldig te vernietigen, om het buiten bereik van andere huisdieren en mensen te houden. Volgens het boek "Dog Owner's Home Veterinary Handbook," kan een bezoek aan de apotheek vaak helpen bij honden met milde roos beperkt tot een paar letsels. Producten om te zoeken zijn Miconazol 2% crème of Miconazol 1% lotion. Zulke producten zijn nuttig voor de hond wanneer ze tweemaals per dag op de aangedane gebieden worden aangebracht (zeker weten dat de hond ze niet aflikt) gedurende ongeveer vier tot zes weken. Voor honden met meer letsels, kan het bovengenoemde antifungale product vergezeld worden door een antifungale Miconazol-shampoo of een andere shampoo die specifiek gelabeld is als effectief tegen roos en veilig voor honden. Behandeling moet ten minste twee weken na blijkbare genezing voortgezet worden.
Roos kan lastig te behandelen zijn, maar is heel gemakkelijk te verspreiden. Volgens "The Doctor's Book of Home Remedies for Dogs and Cats," is het zeer belangrijk dat eigenaren van huisdieren met roos de leefomgeving van het huisdier zorgvuldig desinfecteren. Kamen, scharen en trimgereedschappen moeten gereinigd worden in een oplossing van 1 deel bleekwater en 32 delen water. Handen moeten ook in zo'n oplossing worden afgespoeld, en daarna met water en zeep gewassen na het hanteren van een hond met roos. Terwijl huismiddelen effectief kunnen zijn, kunnen honden met veel grote en natte letsels meer zorg vereisen. Deze honden hebben misschien een voorschriftmedicijn nodig dat de schimmel doodt terwijl het infecties in hun sporen houdt.