Huisdieren
Huisdieren
Spinnenbeten zijn moeilijk te detecteren of nauwkeurig te diagnosticeren. Insectenbeten, bijensteken en spinnenbeten kunnen allemaal jeukende rode bulten op de huid van een hond veroorzaken. In de Verenigde Staten vormen slechts drie soorten spinnen een bedreiging voor de gezondheid van een hond: de zwarte weduwe (en verwante weduwspinsoorten), de bruine recluse en de hobospin. Symptomen die bij mensen worden vertoond na een spinnenbeet, zullen hetzelfde zijn bij honden. Het is door een snelle en nauwkeurige interpretatie van deze symptomen dat je de juiste medische hulp kunt krijgen voor een spinnenbeet bij je hond.
Alle spinnen zijn giftig, maar slechts een paar soorten in Noord-Amerika hebben kaken die lang genoeg zijn of gif dat krachtig genoeg is om schade aan honden toe te brengen. Weduwspinnen, zoals de zwarte weduwe, en bruine spinnen, zoals de bruine recluse, zijn de meest waarschijnlijke schuldigen van een gevaarlijke spinnenbeet. De niet-verwante hobospin heeft een vergelijkbaar gif als de bruine spinnen, en een beet van de hobospin leidt tot dezelfde symptomen. Op het moment dat symptomen optreden, is de spin al lang verdwenen; de beet zelf van spinnen is pijnloos.
Spinnen die we als 'niet-giftig' beschouwen, zullen een rode bult op de huid achterlaten, veel zoals een overgroot muggenbult. Dit kan jeuken. Weduwspinnen en bruine spinnen hebben verschillende gifstoffen van elkaar, die verschillende systemen bij honden beïnvloeden. Het gif van de zwarte weduw is een neurotoxine, wat betekent dat het gif de zenuwsynapsen beïnvloedt. Spieren zullen onvrijwillig krampen (voelen stevig aan bij aanraking), soms dagenlang, inclusief het diafragma dat nodig is voor ademhaling. Ademhalingsmoeilijkheden komen veel voor; luister naar snelle, oppervlakkige ademhaling. Het gif van de bruine spin en hobospin is necrotisch, wat betekent dat het gif weefsel doodt door de celstructuur af te breken. Beet van de bruine spin en hobospin laten rode, jeukende huidlaesies achter die onregelmatig bloeden. Er zal een cyste ontwikkelen en een witte ring rond de beet, een 'oog van een stier' vormend, zal verschijnen. Het centrum kan blauw en beursig worden. Deze eerste tekenen van weefselafsterving kunnen onopgemerkt blijven totdat het gif zich heeft verspreid naar diepere weefsels.
Symptomen van spinnengif treden op 30 minuten tot 6 uur na de beet op. Binnen 4 tot 8 uur na een beet van een bruine spin of hobospin, zal er een witte ring ontwikkelen rond de rode beetplaats. Diepere weefselschade kan 3 tot 4 dagen duren om zich te ontwikkelen; symptomen hiervan omvatten koorts, braken, interne bloeding, nierfalen en shock.
Weduwspinnen worden wereldwijd gevonden. Vier soorten komen veel voor in de Verenigde Staten: de gewone zwarte weduw, de westelijke zwarte weduw (westelijke staten), de bruine weduw (zuidelijke staten) en de rode weduw (Florida). Tien soorten bruine spin leven in de Verenigde Staten, maar de bruine recluse is de meest voorkomende. De bruine recluse wordt gevonden in het zuid-centraal Middenwesten, terwijl andere soorten bruine spin de woestijn-zuidwesten bezetten. Hobospinnen leven in het westen van de Verenigde Staten.
Onrust gecombineerd met gedeeltelijke verlamming, spierstijfheid en snelle, oppervlakkige ademhaling zijn de enige uiterlijke tekenen die een eigenaar kan gebruiken om een beet van de zwarte weduw te raden. Jeuk kan het enige teken zijn van een beet van een bruine spin of hobospin. Hondenbezitters moeten de huid van hun hond zorgvuldig controleren als ze merken dat de hond krabt of andere tekenen van jeuk vertoont. Dit veelvoorkomende symptoom kan veel dingen betekenen die aandacht vereisen. Het vroegtijdig opmerken van symptomen van een spinnenbeet kan diepere weefselschade verlichten.
Als de beetplaats is gelokaliseerd, zie je misschien twee kleine punctiewonden minder dan 1/16 inch uit elkaar. Symptomen van weduwspinnen, bruine spinnen en hobospinnen zijn systemisch en niet beperkt tot de beetlocatie.
Weduwspinnen en bruine spinnen verkiezen donkere, stille plaatsen om hun voedsel te jagen, zoals houtstapels, onder huizen en zelfs in hondenhokken. Ongediertebestrijders kunnen je helpen om je eigendom van deze spinnen te ontdoen, of je kunt de toegang van je hond tot zulke gebieden blokkeren. Weduwspinnen bewegen zich niet snel en zijn zeer gemakkelijk te zien – ze lijken op donkere druiven met lange poten. Je kunt individuele spinnen zelf verwijderen als je ze identificeert, maar wees voorzichtig – hun beet zijn gevaarlijk voor mensen om dezelfde redenen. Dierenartsen hebben pijnstillers en spierontspanners om de symptomen van de hond te verlichten terwijl het gif van de zwarte weduw zijn loop heeft, maar reken op een herstel van enkele dagen. Antiserum is voorbehouden aan risicogroepen zoals ouderen of zeer jongen. IJscompressen op de beetplaats kunnen helpen om symptomen van beet van de bruine spin en hobospin te verlichten en te vertragen, en dierenartsen kunnen corticosteroïden geven om weefselschade te stoppen als dit vroeg wordt opgemerkt. Melaatsenmedicijnen blijken effectief te zijn bij het bestrijden van beet van de bruine spin. Antibiotica kunnen ook worden voorgeschreven.