Huisdieren
Huisdieren
Parvo (canien parvovirus) verspreidt zich via de ontlasting van een besmette hond en is zeer besmettelijk voor andere honden, vooral puppy's die zich in dezelfde omgeving bevinden als een besmette hond. (Referentie 1, pagina 78) De ontlasting, vaak dunne diarree, kan worden bijgetrokken op gras, beddengoed of andere items, en je hond loopt risico op het oplopen van de dodelijke ziekte tenzij hij eerder is gevaccineerd tegen het virus. Het diagnosticeren van een besmette hond bestaat uit de observaties van de eigenaar en dierenartstesten.
Stap 1: Houd je hond in de gaten op tekenen van depressie of sufheid. Deze vroege symptomen treden op tussen drie en 10 dagen na blootstelling van je hond aan het virus. Hij is misschien niet zijn gebruikelijke speelse zelf en slaapt misschien meer dan normaal. (Referentie 2)
Stap 2: Observeer de ontlasting van de hond. Parvo valt vaak de cellen in de darm aan, wat waterige diarree veroorzaakt. Als gevolg hiervan kan een hond met parvo snel uitdrogen. (Referentie 2)
Stap 3: Let op braakbuien, met of zonder tekenen van buikpijn. Bij sommige honden trekt de maag samen, waardoor ze hun buik naar binnen en omhoog trekken. (Referentie 1)
Stap 4: Controleer zeer jonge puppy's op de cardiovasculaire versie van parvo. Deze minder voorkomende vorm van het virus verspreidt zich van de moederhond naar haar ongeboren puppy's en ze sterven vaak kort na de geboorte. Het virus valt de jonge hartspier aan, wat tot een hartstilstand leidt. (Referentie 1, pagina 78)
Stap 5: Neem je hond zo snel mogelijk naar je dierenarts als je parvo verdenkt. Sommige honden overleven het virus als ze onmiddellijke noodbehandeling krijgen die intraveneuze vochtvervanging omvat. Je dierenarts kan een bloedserumtest bestellen om een snelle diagnose te stellen. (Referentie 1)