Huisdieren
Huisdieren
Honden hebben normaal wat nasale afscheiding. Wanneer een loopneus echter chronisch of ernstig is, kan je hond een gezondheidsprobleem hebben. De afscheiding komt meestal van de sinussen, de postnasale zone en de neusholten. Het kan dik of waterig zijn en kan pus of bloed bevatten, afhankelijk van de oorzaak. Je moet je dierenarts raadplegen voor een volledige diagnose van het probleem.
De loopneus van je hond kan te wijten zijn aan een bacteriële of schimmelinfectie. Om dit te bepalen, zal je dierenarts de afscheiding kweken op de aanwezigheid van schimmels of bacteriën. Bacteriële infecties worden behandeld met antibiotica. Schimmelinfecties kunnen vanzelf opklaren, maar moeten mogelijk worden behandeld met antischimmelmiddel.
Honden kunnen allergische reacties hebben net als mensen. Allergieën veroorzaken hoesten, piepen en een loopneus. Planten, chemicaliën, huishoudelijke schoonmaakmiddelen en stoffen in het beddengoed van de hond zijn veelvoorkomende schuldigen. Als je weet wat de allergische reactie veroorzaakt, is verwijdering de eenvoudigste manier om het te behandelen. Als je het niet weet, vraag je dierenarts dan enkele testen uit te voeren om de oorzaak te bepalen. De behandeling bestaat meestal uit steroïden.
De loopneus van je hond kan een teken zijn van gebitsziekte, zoals periodontitis, gingivitis of tandwortelabces. Je dierenarts kan de mond van je hond onderzoeken om te bepalen of dit het probleem is. De behandeling omvat vaak professionele reiniging onder algehele narcose, behandeling van het tandvlees of verwijdering van tanden.
Neusmijtbesmettingen treden doorgaans alleen op bij honden die in kennels zijn opgevoed. De infectie van de mijten veroorzaakt een loopneus. Je dierenarts kan dit identificeren door een afstrijksel van de nasale afscheiding van de hond te nemen en dit onder een microscoop te onderzoeken op de aanwezigheid van de mijten. De besmetting wordt behandeld met ivermectine, wat een hartwormpreventiemiddel is, en wordt vaak direct door je dierenarts toegediend.
Je hond kan een vreemd voorwerp in zijn neus hebben. Honden ruiken altijd aan de grond en snuiven soms kleine voorwerpen op in hun neuzen, zoals een sprietje gras of een zaadje. Binnen kan je hond een ander voorwerp hebben ingeademd. Meestal zal een hond het voorwerp zelf uit niezen, maar in sommige gevallen moet je dierenarts het misschien verwijderen.
Neuskanker bij honden wordt nasale adeno-carcinoma genoemd. Het kan zich ontwikkelen uit verontreinigingen en verloopt langzaam. Je dierenarts kan deze diagnose stellen na een biopsie of een rhinoscopie, waarbij hij een microscopische camera gebruikt om de neusgangen te onderzoeken. De behandeling bestaat uit chirurgische verwijdering van de kanker, stralingstherapie en, soms, chemotherapie.