Huisdieren
Huisdieren
Blaffen is een normaal, althans irritant, onderdeel van het communicatiepatroon van de meeste honden. Honden communiceren met hun staarten, lichaamshouding en stem. Ze blaffen om eigenaren te waarschuwen voor veranderde situaties, zoals de komst van een gast of de behoefte aan voedsel. Honden die op elk klein ding blaffen, communiceren alarm, opwinding of frustratie. Veel puppy's groeien van nature hun blaafneigingen over naarmate ze ouder worden, maar overmatig hondenblaffen vereist vaak gedragsmodificatietraining.
Sommige hondenrassen zijn meer geneigd tot blaffen dan anderen. Terriërs blaffen bijvoorbeeld meer dan windhonden. Blaffen wordt getriggerd door een staat van opwinding. Sommige honden blaffen overmatig vanwege onjuiste omheining, omgevingsgeluiden, verlatingsangst, gebrek aan beweging. Het individuele temperament van een hond kan ook de schuld zijn. Het geluid van een continu blaffende hond is een verstorende en stressverhogende geluid voor mensen en moet worden gecorrigeerd.
De eenvoudigste manier om om te gaan met een hond die blaft vanwege een vermoede oorzaak is om de problematische situatie aan te pakken en te verhelpen. Onjuiste omheining is een van de meest voorkomende redenen voor overmatig blaffen, en omvat beperkte vastbinding, zoals vastgebonden zijn aan een korte lijn; een tuin zonder bescherming tegen het weer; een hond alleen in een vergrendelde kamer achterlaten; of overmatige tijd in een hondenbench doorbrengen. Leren hoe je je hond goed kunt beheren, kan een lange weg gaan naar het inperken van constant blaffen. Het verhogen van de beweging van de hond kan ook helpen om wat van de opwinding te verlichten die momenteel wordt geuit door blaffen.
Er zijn verschillende methoden van training die directe en indirecte blaafinterventies omvatten. Een directe interventie is om de hond een aanwijzingswoord te leren dat het signaleert om te stoppen met blaffen. Populaire voorbeelden zijn "nee" en "stil." Het woord wordt op een rustige en kalme stem uitgesproken, aangezien schreeuwen een hond neigt aan te moedigen om meer te blaffen. Versterking van het aanwijzingswoord is essentieel, ofwel met een leibandcorrectie of een zachte hand die de bek van de hond sluit en het aanwijzingswoord herhaalt. De hond iets anders te geven om te doen, zoals zitten, helpt vaak. De beste manier om het aanwijzingswoord te versterken is om je hond elke keer te belonen als je het aanwijzingswoord uitgeeft en hij stopt met blaffen. Beloningen, herhaling en consistentie van training zijn essentieel.
Soms blaft een hond op een locatie waar de eigenaar geen directe correctie kan toepassen, zoals achter een hek of in een aangrenzende kamer. Voor deze gelegenheden kan de eigenaar indirecte technieken aanwenden, zoals het gebruiken van hoge frequentie geluidsapparaten of zelfs een blik gevuld met munten schudden. Ongebruikelijke geluiden honden vaak lang genoeg af om de eigenaar in staat te stellen het aanwijzingswoord met een lekkernij te versterken. Meer drastische hulpmiddelen bestaan in de vorm van blaf geactiveerde schokhalsbanden of een chirurgische ingreep waarbij alle of een deel van de stembanden van de hond worden verwijderd, maar deze worden over het algemeen alleen aanbevolen als laatste redmiddel.